فصل يازدهم كاروان حسين عليه السّلام مكه را ترك مىگويد در فصل گذشته دربارهء آمدن حسين عليه السّلام به مكه و هدف بزرگ و مهمى كه آن بزرگوار از انجام اين كار در نظر داشت ، به طور تفصيل بحث كرديم . اكنون همان هنگام خاص فرا رسيده و آن حضرت بايد از اين فرصت بزرگ ( در راه نشر هدف مقدس خود و اعلام خطر به ملت و وضع فوق العاده و دردناك اجتماع و حكومت اسلامى به سراسر كشور ) حد اكثر بهره‌بردارى را بنمايد . از اين نظر ، دست به انجام يك عمل بىسابقه و غير عادى زد تا از اين راه افكار همگان را به سوى خويش و هدف مقدس و آسمانى خود جلب سازد ؛ يعنى صبح روز هشتم ( همان روزى كه هر فرد عقب مانده سعى مىكند حتما در آن روز خود را به شهر مكه برساند تا در مراسم حج شركت جويد ) حسين عليه السّلام با كاروان خود از آن شهر خارج گرديد ، اما روز قبل يعنى هفتم ذى الحجّه ، ضمن بيانى كوتاه ( ولى بسيار قاطع و روشن ) مقصد خدايى و پايان كار خويش را با صراحت در برابر جمع اعلام داشت . فرزند امير المؤمنين در اين خطبهء دلنشين و تكان‌دهنده چنين مىگويد : « الحمد للّه و ما شاء اللّه و لا حول و لا قوة الا باللّه و صلى اللّه على رسوله و سلم خط الموت على ولد آدم مخط القلادة على جيد الفتاة و ما اولهنى الى اسلافى اشتياق يعقوب الى يوسف و خير لى مصرع انا لاقيه كانى باوصالى تتقطعها عسلان الفلوات بين النواويس و كربلا فيملأن منى اكراشا جوفا و اجربة سغبا لا محيص عن يوم خط بالقلم رضى اللّه رضنا اهل البيت نصبر على بلائه و يوفينا اجور الصابرين لن تشذ عن رسول اللّه لحمته و هى مجموعة له فى حظيرة القدس تقربهم عينه و ينجز لهم وعده و من كان باذلا