كه آن زادهء رسول خدا به طور ضرورت با معاويه صلح كرد و در نتيجه حكومت اسلامى يكباره در اختيار فرزند هند قرار گرفت . در اين هنگام كه معاويه خود را مسلط بر كار مىديد ، براى آن كه بدون هيچ مشكل و رقيبى بتواند هر چه زودتر به هدفهاى باطنى و ضد اسلامى خود برسد ، تصميم گرفت حضرت حسن بن على عليه السّلام را مسموم سازد و به حيات اين سلالهء نبوت خاتمه بخشد . اين نيت پليد به زودى عملى گرديد و فرزند دختر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از جهان رخت بر بست . در اين هنگام ديگر معاويه يكّه‌تاز ميدان شد و با شتاب هر چه بيشتر دست به انجام مقاصد درونى و پياده كردن طرحهاى پنهانى خويش زد . در اينجا قطعا خوانندگان عزيز آنچه را كه ما در فصل مربوط به معاويه نگاشتيم به خاطر دارند . در آن فصل به خوبى روشن ساختيم كه معاويه و دودمان وى نه تنها از ابتدا براى اسلام و معتقدات آسمانى آن هيچ گونه احترامى در دل قائل نبودند و پذيرش اسلام توسط آنان تنها به خاطر ترس از شمشير بوده است ، بلكه فرزند ابو سفيان با پيغمبر و دين آسمانى وى كينه‌اى زايل نشدنى در دل داشت تا آنجا كه صريحا به مغيره گفته بود كه مىخواهد نام پيغمبر را دفن كند و ياد آن حضرت را از ذهن مسلمانان ببرد . معاويه مىخواست خلافت اصيل اسلامى را به حكومت نژادى تبديل نمايد و آن را به طور موروثى در خاندان بنى اميه حفظ كند . او بر همه چيز كشور مسلط گرديده و تمام منابع قدرت در اختيار وى قرار گرفته بود . فرزند ابو سفيان پيش از آن كه فرصت را از دست بدهد به پياده كردن طرحهاى شيطانى و ضد اسلامى خود در نهايت حزم و احتياط دست زد . ابتدا ناپاكان و سفله‌هاى اجتماع مانند زياد بن أبيه را به استخدام خود در آورد و با دست خود اين نمونه از مزدوران كثيف ، انسانهاى امت و زبانهاى گوياى ملت را ريشه كن ساخت و به قتل رساند . آنگاه به كمك راويان بىايمان و خطباى از خدا بىخبر ، به جعل احاديثى از پيغمبر اسلام در مدح خود و خاندان بنى اميه و عثمان پرداخت و آنها را به نام دين با دستگاه وسيع تبليغاتى خود در بين مسلمانان منتشر كرد . سپس مبارزهء خود را با على عليه السّلام و خاندان پاك آن حضرت شروع نمود . دستور داد همگى على را سب كنند و از آن بزرگوار بيزارى جويند . اكنون بايد براى جانشينى از خود فكرى بينديشد و نقشهء موروثى ساختن حكومت نيرومند اسلامى را عملى سازد .