شيما تقيان پور شيما تقيان پور فرزند صمد به سال 1351 ه . ش در قزوين ديده به جهان گشود . بعد از طى تحصيلات ابتدايى و متوسطه در زادگاه خود توانست از دانشگاه آزاد تاكستان در رشته‌ى الهيات ليسانس بگيرد . از تقيان پور تاكنون دفتر شعرى با نام « مويرگ‌هاى باران » چاپ و منتشر شده است . وى از شاعره‌هاى غزل‌سراى معاصر است و هم اكنون در صدا و سيماى استان قزوين به كار نويسندگى برنامه اشتغال دارد . - * - آتش : زمين تا كران در خون ، تمام آسمان آتش * و دشتى زير پاى شب ، در آن صد كهكشان ، آتش زمين و آسمان در هم گره خوردند و پيچيدند * كه برپا كرده‌اى صدها هزاران كهكشان ، آتش « سرت بر نيزه‌ها روئيده ، خواندى يك غزل گل را » * سراسر عشق و آينه ، بمان در خون بخوان ، آتش به طوفان مىزنى هر شب ، تو هفتاد و دو كشتى را * ميان باد مىرقصد ، فقط يك بادبان ، آتش دو بال سرخ روئيدند ، جاى دستهاى سبز * كنار علقمه غلطيد ، صدها آسمان ، آتش * * * غريبى خيمه زد بر دشت و زينب اين سوى ميدان * برادر آن طرف مانده و دشتى در ميان آتش * * * آب و التهاب : طرح دستى روى آب افتاده بود * عشق هم در التهاب افتاده بود دستهاى سبز بوى ياس داشت * رونق از گل از گلاب افتاده بود تا به او شايد رساند خويش را * آب هم در پيچ و تاب افتاده بود با طلوع آفتاب صورتش * در دل شب اضطراب افتاده بود خيمه‌ها در زمهرير درد سوخت * ز آسمانها آفتاب افتاده بود چشمه‌هاى تب زده در انتظار * دستِ سقّا روى آب افتاده بود