احد سرد رودى احد سرد رودى فرزند على اكبر متخلّص به « سالك » در سال 1347 ه . ش در « سردرود » از توابع تبريز به دنيا آمد تحصيلات ابتدايى و متوسطه خود را در تبريز طى كرد و مقدمات دروس حوزوى را در تهران فراگرفت . از دوره دبيرستان به طور جدى سرودن شعر را آغاز نمود و با نزديكى و همكارى با انجمن‌هاى ادبى آن را جدىتر دنبال كرد . همكارىهايى نيز با مطبوعات و صدا و سيما و ارگانها نيز در كارنامه‌ى فعاليت‌هاى وى به چشم مىخورد . سردرودى به سرودن غزل بيش از ساير گونه‌هاى شعر از خود علاقه نشان مىدهد . - * - از ساغر آفريدند روزى كه تيغ ما را * ميخانه نام كرديم صحراى كربلا را در اين حرم به غير از طوفان نمىنهد پا * اينجا نمىگذارند ، داخل شود صبا را جايى كه مىربايد دل را نگاه سرخش * اينجا ، بگو كه زاهد بر سر كشد عبا را جايى كه تا رسيدن صد كوفه پيش رو هست * بايد گذشت از سر ، بايد گذاشت پا را جايى كه مىكشانند آيينه را به زنجير * بندد به روى دريا ، شمشير ، آبها را ديدند چرخ مىزد در زير تيغ سرمست * نوشاند تا كه ساقى خم خانه‌ى بلا را آه از دمى كه خورشيد افتاد از نفس ، ديد * خفاشها گرفتند در يك نگه سما را مىرويد از زمين سر ، « سالك » به يك تجلّى * موسى كجاست بيند سيناى نينوا را