خطر سايه افكند بر خيمه‌ها * و در كودكان اضطرابى عميق و چشمان ناباوران سحر * فرو رفته در كام خوابى عميق * خدايىترين بوى بيعت نشست * ز هفتاد و دو لاله در باغ دين به خون و عطش جمله پرپر شدند * به امداد فرياد « هل من معين » * در آن دشت تبدار هنگامه خيز * فقط صحبت از خون و شمشير بود در آن سو رجزهاى نامردمى * در اين سو رجز ، بانگ تكبير بود * به ناگاه داغ زمين تازه شد * به يك بار از اقتراحش فتاد و عرش خدا نيز در غم نشست * حسين از سر ذو الجناحش فتاد « 1 »

--> ( 1 ) - ميراث عشق ؛ ص 344 و 345 .