هيچ كس ، مثل تو در بارش دشنام و هجوم دشنه مگشوده است چنين بال مرغان هوايى را * هر سحرگاه كه خاتون ! ماه پيشانى تعظيم به درگاه تو مىسايد ياد مىآرم از آن فرصت بىهمتا كه دگر هيچ نخواهد گنجيد - هيچ - در حوصله تنگ زمان ياد مىآرم از آن فرصت بىهمتا كه تو لب بر رگ خورشيد نهادى به وداع * كاروانى كه اسارت مىبُرد به اميرى تو ، خاتون ! پيك پيروز امارت شد و غبارى كه از آن قافله خونين پاى پويه در پويه مويه در مويه به زنجير قدم‌ها پيچيد رمز جاويد زيارت شد * خوب مىدانم فصل زرّين ظهور با سر انگشت تو ، خاتون ! - آرى - * با سر انگشت تو يك روز ورق خواهد خورد خوب مىدانم