( براى حضرت ابو الفضل ( ع ) ) رود جارى : ز آن دست كه چون پرنده بىتاب افتاد * بر سطح كرخت آبها تاب افتاد دست تو چو رود تا ابد جارى شد * ز آن روى كه در حمايت از آب افتاد * * * ( براى حضرت زينب ( س ) ) زمزمه توحيد : با زمزمه‌ى بلند توحيد آمد * بالاى سر شهيد جاويد آمد از زخم عميق خويش سر زد زينب * چون صاعقه در غيبت خورشيد آمد ( 1 )