مشعر حق عزم منا كرده‌اى * كعبه شش گوشه بنا كرده‌اى تير ، تنت را به مصاف آمده است * تيغ ، سرت را به طواف آمده است چيست شفا بخش دل ريش ما * مرهم زخم و غم و تشويش ما چيست بجز ياد گل روى تو * سجده به محراب دو ابروى تو بر سر نى زلف رها كرده‌اى * با جگر شيعه چه‌ها كرده‌اى باز كه هنگامه برانگيختى * بر جگر شيعه نمك ريختى كو كفنى تا كه بپوشم تنت * تا گيرم دامنه‌ى دامنت * حج تو هر چند كه تأخير داشت * لاكن هفتاد و دو تكبير داشت آرى هفتاد دو دو لبيك گو * عزم وضو كرده به خون گلو اينان هفتاد و دو قربانىاند * كز اثر باده‌ى تو فانىاند