هفتاد و دو ماه و ظهر عاشورا * شق القمر امام را ديدم هفتاد و دو پشت آسمان خم شد * وقتى كمر امام را ديدم * هفتاد و دو ذبح و يك خليل اللّه * در عزم خليل حق خلل هرگز در سير و سلوك فى سبيل اللّه * تعظيم به هيبت هبل هرگز * در هلهله بتان هر جايى * اين گونه كه ديد خود شكستن را افروخت شراره ستم سوزى * آموخت ره ز خويش رستن را * بنگر حركات نوح اعظم را * در ورطه تشنگى تلاطم كرد هفتاد و دو كشتى نجات آورد * هفتاد و دو نوح وقف مردم كرد * هفتاد و دو كاروان و يك سالار * هفتاد و دو واحه روبرو دارد گاهى ز تنور و گاه بر نيزه * با امت خويش گفتگو دارد * آن اسوه پاكباز ميگويد * آنان كه ز راز مرگ آگاهند در دشت جنون ز پا نمىافتند * بر مركب خون هماره در راهند . * هفتاد و دو صف فشرده چون پولاد * هفتاد و دو قبضه موم در يك مشت هفتاد و دو سر سپرده‌ى مولا * تسليم اشاره‌هاى يك انگشت * انگشت اشارتى كه او دارد * فردا به مصاف مىبرد ما را گر شيوه نو پريدن آموزيم * تا قله‌ى قاف مىبرد ما را * فردا كه ز نيزه مىدمد خورشيد * فردا كه خروس مرگ مىخواند از خنجر و زخم حجله مىبنديم * ما را چو عروس مرگ مىخواند * هفتاد و دو لحظه ، لحظه‌ى پرواز * هفتاد و دو كربلاى پىدرپى هفتاد و دو لحظه‌ى سرافرازى * سرهاى بريده خون چكان بر نى * * *