بدين‌سان رود خسته تا پاى عرش * بنالد به درگاه دادار عرش بگويد كه خون دو و الا گهر * ازين ظالمان هم تو خواهى مگر ستم ، كس نديده‌ست ازين بيشتر * بده داد من چون تويى دادگر كند ياد سوگند يزدان چنان * به دوزخ كنم بندشان جاودان چه بد طالع آن ظالم زشت خوى * كه خصمان شوندش شفيعان اوى « 1 » الا اى خردمند پاكيزه راى * به نفرين ايشان زبان برگشاى و زان تو ز يزدان جان آفرين * بيابى جزاى بهشت برين « 2 »

--> ( 1 ) - مضمون اين بيت است : ويل لمن شفعائه خصمائه * و الصّور فى يوم القيامة ينفخ . ( 2 ) - ديوان اشعار ابن يمين فريومدى .