واى از آن دشت تفته و لب خشك * ما و بيگانگى و بوى عطش در شب دشنه‌ها ، چه خواهد كرد * غيرت عشق با گلوى عطش ؟ * * * تا خيمه به خون زنند در يارى عشق * دادند صلاى سرخ بيدارى عشق در كرب و بلاى عاشقان پرپر شد * هفتاد و دو لاله در هوا دارى عشق * گر سر ندهد حسين با سر چه كند ؟ * با خرمن لاله‌هاى پرپر چه كند ؟ گيرم كه به خيمه مشك آبى هم برد * با دست بريده‌ى برادر چه كند