برتو زيبد اى شهيد تشنه‌لب * خير چشمى ، معرفت‌مندى ، ادب پيش عزمت اى شهير كاينات * لب به دندان مىگزد آب فرات در من و اين اضطراب و واهمه * يك نظر كن اى حسينِ فاطمه گرچه بسيارت به پنهان گفته‌ام * رحمتى آور كه بس آشفته‌ام قدر تكرار كلام يا خدا * آفرينت اى حسين مرتضى من كيم ؟ آنجا كه در ميلاد تو * عشق مىگويد مبارك باد تو گر نمك دارد عبارت‌هاى من * جان گرفت از تو حكايت‌هاى من گيريش گر در پناه لطف خويش * مىدهد آيينه از خاك « پريش »