جان ز تنها برده‌يى از اسْكُتُوا * اى تو روح آيه‌ى : لا تَقْنَطُوا چون شنيد آواى خشمت را جرس * شد تهى از خويش و افتاد از نفس زينب ! اى شمع تمام افروخته * يادگار خيمه‌هاى سوخته ! بازگو از كربلاى دردها * قصه‌ى نامردها و مردها بازگو از باغ‌هاى سوخته * نخل‌هاى سر به سر افروخته بازگو از كام خشك مشك‌ها * گريه‌ها و ناله‌ها و اشك‌ها بازگو از مجلس شوم يزيد * و آن تلاوتهاى قرآن مجيد بازگو از آن سر پر خاك و خون * لاله رنگ و لاله فام و لاله‌گون ماجراى آن گل خونين دهان * و آن لب پر خون ز چوب خيزران با دل تنگ تو اين غم‌ها چه كرد ؟ ! * دردها و داغ ماتم‌ها چه كرد ؟ !