محمد جواد غفور زاده محمد جواد غفور زاده فرزند محمد حسن متخلّص به « شفق » در سال 1322 ه . ش ، در شهر مقدّس مشهد به دنيا آمد . تحصيلات خود را تا حد متوسطه در زادگاهش ادامه داد و به خدمت سپاه دانش در آمد . در سال 1346 شمسى به استخدام اداره كل دادگسترى خراسان در آمد و بعد از پيروزى انقلاب در سال 1360 شمسى به اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامى خراسان منتقل شد . آخرين مسئوليتش رياست اداره‌ى امور فرهنگى آستان قدس و مسئول انجمن ادبى آنجا مىباشد . شفق از دوران نوجوانى به سرودن شعر پرداخت و بيشتر در زمينه‌ى اشعار مذهبى و مدايح ائمه اطهار عليهم السّلام طبع آزمايى كرده است . « 1 » شفق به مدت 20 سال زير نظر استاد كمال با فنون شعر آشنايى پيدا كرد . از آثار او مىتوان « ستايشگران خورشيد » كه جمع‌آورى اشعار علوى 121 شاعر از شعراى تاريخ ادبيات ايران مىباشد ، « از كعبه تا محراب » و « رستاخيز لاله‌ها » ، را نام برد . - * - تفسير آفتاب : الا كه مقدم تو مژده‌ى سعادت داشت * به خاك بوسى راهت فرشته عادت داشت سلام بر تو كه ماه جمادى الاول * ز جلوه‌ى تو به رخ هاله‌ى مسرّت داشت سلام بر تو كه ام المصائبت خواندند * تويى كه غم ز ازل در دلت اقامت داشت سلام بر تو و بر هر زنى كه از آغاز * به پاس پيروىات از حجاب زينت داشت تو از همان شجر پاك عصمت آمده‌اى * كه ريشه در دل قرآن و قلب عترت داشت تو دست پرور آن مادر گرانقدرى * كه قلب پاك پيمبر به او ارادت داشت تو سر بر آينه‌ى سينه‌اى گذاشته‌اى * كه بوسه‌گاه نبى بود و عطر جنّت داشت تو زير سايه‌ى آن گلبنى بزرگ شدى * كه هر چه داشت شكوفايى از نبوت داشت نديد ديده‌ى تاريخ بانويى چون تو * كه حق به گردن آزادى و عدالت داشت چه بانويى كه پس از دختر رسول اللّه * به هر زنى كه تصوّر كنى شرافت داشت چه بانويى كه ز فيض هدايت معصوم * مقام و منزلتى همتراز عصمت داشت چه بانوى كه صبورى نمود چون زهرا * چه بانويى كه به قدر على شهامت داشت چه بانويى كه به بال مجاهدت پرواز * ز دشت ماريه « 2 » تا اوج بىنهايت داشت چه بانويى كه به حد كمال در همه حال * اراده داشت ، وفا داشت ، عزم و همت داشت چه بانويى كه همه عمر در نيايش شب * هزار بار ز خود تا خداى هجرت داشت

--> ( 1 ) - سخنوران نامى معاصر ايران ؛ ج 3 ، ص 1961 . ( 2 ) - ماريه : منظور سرزمين كربلا و نينواست .