سپيده كاشانى سرور اعظم با كوچكى معروف به سپيده كاشانى متخلّص به « سپيده » فرزند حسين به سال 1315 ه . ش در شهر كاشان در خانواده‌اى مذهبى ديده به جهان گشود . پدر و مادرش اولين و بزرگترين معلمانش بودند . در شانزده سالگى به تهران هجرت كرد . خود مىگويد : « از همان كودكى با شعر خصوصا با اشعار حافظ ، سعدى و مولانا آشنا شدم و اشعار حافظ مرا تحت تأثير قرار داد و شعر و ادبيات نيمى از زندگيم شد » . سپيده از شاعران معتقد و سخت پاىبند به اصول و مبانى اسلامى بود و بيشتر به قالب‌هاى شعر كلاسيك توجه داشت . سپيده كاشانى در سال 1352 شمسى نخستين مجموعه‌ى اشعارش را به نام « پروانه‌هاى شب » به چاپ رسانيد و پس از پيروزى انقلاب فعّاليّتهاى ادبى خود را وسعت بخشيد و با مطبوعات و راديو و تلويزيون همكارى نزديك داشت و سروده‌هاى انقلابى زيادى فراهم ساخت . مدت 10 سال و از سال 1360 ، عضو رسمى شعر و ادب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى در تالار وحدت بود . و مجموعه‌ى ديگرى به نام « سخن آشنا » از او منتشر شده است . كاشانى شاعرى خوش قريحه و نيكوپرداز و شعرش از لطافت و ظرافت خاصى برخوردار است و به سبك كلاسيك و نو هر دو شعر مىسرود . سرانجام در بهمن سال 1371 شمسى بر اثر بيمارى سرطان چشم از جهان فرو بست و با تجليل به خاك سپرده شد « 1 » . - * - مهر جاودانه : خجسته باد قدوم تو ، اى كه بدر تمامى * فروغ ديده‌ى ما ، مهر جاودانه‌ى شامى شكفتى اى گل صبر و شكيب دامن زهرا * تو زينبى و چو نام تو نيست نادره نامى چگونه وصف تو گويم كه در كلام نگنجى * چه از قيام تو گويم ، كه قامتى ز قيامى سخن ز صبر نگويم ، كه خويش اسوه‌ى صبرى * رسالتت نستايم ، كه در پيام تمامى تويى تو زينت ابْ ، زينب اى عصاره‌ى عصمت * تو حلم فاطمه ، علم على ، تو روح پيامى هنوز سوز كلامت زند شرر به دل و جان * كه از تبار حسينى ، كه از نژاد كرامى جمال عشق درخشيد با پيام تو آن سان * كه در كمال بدين جلوه كس نديد كلامى تو سايبان يتيمان ، طلايه‌دار حسينى * صلاى نهضت حق ، قسط و عدل را تو دوامى مراست آرزوى آنكه آستان تو بوسم * تو اى فروغ دل ما تو اى كه زينت شامى خوشا طواف سر كوى دوست كردن و مردن * چنين خوش است « سپيده » ! سفر به حسن ختامى * * *

--> ( 1 ) - سخنوران نامى معاصر ايران ؛ ج 3 ، ص 1736 .