ابو القاسم گرامى ابو القاسم گرامى اقليدى به سال 1314 ه . ش در شهر مقدس قم متولّد شد و سپس همراه پدر و مادر رحل اقامت در شهر رى افكندند . در سن 16 سالگى پدرش را از دست داد و به علت فقر شديد مالى از خواندن و نوشتن محروم گشت و به شغل خبّازى پرداخت . وى در سن بيست و سه سالگى و پس از پايان خدمت سربازى در حادثه‌ى آتش‌سوزى بينايى خود را از دست داد . اولين شعرش را هنگام زيارت مرقد مطهّر حضرت رضا ( ع ) سروده و پس از آن به سير و سلوك و طريق عرفان پرداخته است « 1 » . - * - نائى نى ، داستان عشق باز آورده است * نى از اين رو ، شرح عشق جانگذاز ، آورده است داستان جان‌فشانى ، حسين بن على * آتشى در سينه‌ى ارباب راز آورده است قرّة العين على ، از كعبه تا دشت بلا * اهل بيت خويش را با مهد ناز آورده است ناله‌ى جانسوز زينب ، عصمت كبراى حق * كاروان عشق را در سوز و ساز آورده است جان هفتاد و دو تن را تا كند قربان دوست * در مناى نينوا روى نياز آورده است كربلا را تا كه سنگ روضه‌ى مينو كند * همره خود ، گلعذاران از حجاز آورده است همچون جدّ خود حسين در عرصه‌ى معراج عشق * ذو الجناح خويش را در ترك و تاز آورده است سينه كرد آماج پيكان ، روز عاشورا حبيب * تا كه شاه كربلا ، بر جا نماز آورده است ثانى شير خدا ، عباس سردار حسين * پرچم توحيد را در اهتزاز آورده است

--> ( 1 ) - سيماى مدّاحان و شاعران ؛ ص 216 .