هوشنگ ابتهاج هوشنگ ابتهاج با تخلص شعرى ( ه . ا . سايه ) در سال 1306 ه . ش در رشت به دنيا آمد وى يكى از مطرح‌ترين و بهترين غزل‌سرايان معاصر است كه در هر دو شاخه شعر قديم و شعر نيمايى طبع‌آزمايى كرده است . ابتهاج ، در سايه‌ى بهره‌گيرى به جا و بهنجار از ناب‌ترين و زلال‌ترين شاخه‌ى جريان غزل سبك عراقى اين اقبال را يافته كه با زبانى توانا و دركى تازه راه روشن و تازه‌اى در شعر معاصر بگشايد . مضامين گيرا و دلكش ، تشبيهات و استعارات و صور خيال بديع ، زبان روان و موزون و خوش تركيب و هم آهنگ با غزل از ويژگىهاى شعر « سايه » است اشعار نو او نيز داراى درون مايه و محتواى تازه و ابتكارى است . « سايه » در غزل از حيث زبان به حافظ بسيار نزديك شده است . غزلهاى عاشقانه‌ى او همراه با مضامين اجتماعى نهفته در آن ، غزل وى را به بهترين غزلهاى معاصر بدل ساخته است . از هوشنگ ابتهاج ، مجموعه‌هاى « نخستين نغمه‌ها » ، « سراب » ، « سياه مشق » ، « شبگير » ، « زمين » ، « تا صبح شب يلدا » ، « يادگار خون سرو » و « آينه در آينه » انتشار يافته است « 1 » . - * - با اين غروب ، از غم سبز چمن بگو * اندوه سبزه‌هاى پريشان ، به من بگو انديشه‌هاى سوخته‌ى ارغوان ببين * رمز خيال سوختگان ، بىسخن بگو آن شه كه سر به شانه‌ى شمشاد مىگذاشت * آغوش خاك و بىكسى نسترن بگو شوق جوانه رفت ز يادِ درخت پير * اى باد نوبهار ، ز عهد كهن بگو آن آب رفته باز نيايد به جوى خشك * با چشم‌تر ، ز تشنگى ياسمن بگو از ساقيان بزم طربخانه‌ى صبوح * با خامُشانِ غمزده‌ى انجمن بگو زان مژده گو كه صد گُل سورى به سينه داشت * وين موجِ خون كه مىزندش در دهن بگو سرو شكسته نقش دل ما بر آب زد * اين ماجرا به آيينه‌ى دل‌شكن بگو آن سرخ و سبزِ « سايه » بنفش و كبود شد * سروِ سياه من ، ز غروب چمن بگو « 2 »

--> ( 1 ) - دريچه‌اى به دنياى شعر فارسى ؛ ص 463 و 464 با تلخيص . ( 2 ) - اشك شفق ؛ ص 542 و 543 .