حسين فولادى حاج حسين فولادى فرزند اسماعيل در سال 1303 ه . ش در شهر قم متولد شد و پس از تحصيلات ابتدايى و متوسطه به يارى پدرش در امر كشاورزى شتافت و سى سال در كار كشاورزى فعاليت كرد پس از آن به تجارت روى آورد و در رشته‌ى قماش فروشى به كار پرداخت . فولادى از سال 1340 شمسى به شعر و شاعرى پرداخت و در انجمن ادبى شهر خود كه به رياست حسين حسينى تشكيل مىشود شركت جست . وى از اعضاى برجسته‌ى آن به شمار مىرفت و آثارش نيز بيشتر در روزنامه‌ى محلى « استوار » به چاپ مىرسيد . فولادى شاعرى خوش ذوق است اشعارش شامل دو بخش مىباشد كه قسمتى از آن به مدايح و مراثى اهل بيت ( ع ) اختصاص دارد « 1 » . - * - حسين اى چهره‌ى نيكوى اسلام * حسين اى از تو روشن روى اسلام تو مرآت جمال كردگارى * تو از زهرا و حيدر يادگارى تو محبوب القلوب عالمينى * حسينى تو حسينى تو حسينى تو را از جمع خوبان برگزيدم * سخىتر از تو مولايى نديدم ز صهباى تولاى تو مستم * چو من از كودكى دل بر تو بستم * سوره و الليل وصف موى حسين است * جلوه‌ى شمس از فروغ روى حسين است عشق و جنون را نياز ساغر و مى نيست * مستى عشاق از سبوى حسين است همچو سكندر مرو به وادى ظلمت * چشمه حيوان كفى ز جوى حسين است كشته شد و درس زندگى به بشر داد * حُرّيت از مكتب نكوى حسين است قبله‌ى دلهاى ماست كربُ بلايش * كعبه معزّز به آبروى حسين است تا به ابد لاله‌گون بود رخ اسلام * لاجرم از خون سر وضوى حسين است گلشن گيتى ندارد ، عطر و گلابى * عطر فضاى جهان ، ز بوى حسين است پيشرو كاروان عشق و شهادت * حضرت مسلم پسر عموى حسين است « 2 » آهنگ سفر : تا جهانى هست و در گردش بود شمس و قمر * مثل زينب ، مادر گيتى نمىزايد دگر پرتو نور حسينى ، در وجود زينب است * همچو نورى كز رخ خورشيد مىگيرد قمر

--> ( 1 ) - سخنوران نامى معاصر ايران ؛ ج 4 ، ص 2743 . ( 2 ) - منشور عاشورا ، ص 37 .