صادق سرمد سيّد محمد صادق سرمد فرزند سيّد محمد على ، در سال 1286 ه . ش در تهران در خانواده‌اى روحانى متولد شد . پدر او يكى از مطّلعين و معتمدين و جدش ميرزا نصر اللّه نيز يكى از عرفا و ادباى زمان خود به شمار مىرفت . وى از دانشكده حقوق فارغ التحصيل گرديد . از سن 33 سالگى به وكالت دادگسترى پرداخت و در دوره‌ى 18 مجلس شوراى ملى به نمايندگى انتخاب شد . نبوغ ادبى و شعرى سرمد از يازده سالگى تجلّى نمود چنانچه در نوزده سالگى به عضويت انجمن ادبى ايران انتخاب گرديد و در اكثر انجمن‌هاى ايران نيز شركت مىكرد . سرمد تا سال 1320 شمسى آثار منثور و منظوم خود را در جرايد و مجلّات ادبى ايران و هند منتشر كرد . وى امتياز روزنامه‌ى « صداى ايران » را به دست آورد و مدت 6 سال آن را منتشر كرد . پس از مهر 1322 شمسى به همراه چند تن از روزنامه‌نگاران به كشور انگلستان عزيمت كرد و در اسفند 1328 شمسى به عنوان ملك الشعراى دربار جزو ملتزمين شاه به پاكستان رفت و قصايد و قطعاتى به يادگار اين سفر سرود . وى در سرودن انواع شعر به كهن و نو مهارت داشت و در انواع شعر طبع آزمايى نمود . امّا بيشتر توجّهش به قصيده‌سرايى بود . سرمد در سال 1339 شمسى به علت ابتلا به بيمارى سرطان در سن 53 سالگى وفات يافت و در امامزاده عبد اللّه در شهر رى به خاك سپرده شد . او به علت گرايش مذهبى گاهگاهى اشعارى نغز در مديحه و مرثيه‌ى اهل بيت ( ع ) مىسرود . ديوان كامل اشعارش در سال 1347 شمسى توسط خانواده‌اش به چاپ رسيده است « 1 » . - * - شام عاشورا : امشب است آن شب كه عالم غرق شيون مىشود * شيون مرد و زن اندر كوى و برزن مىشود شام عاشورا است امشب وز قضاى ايزدى * سرنوشت روزگار امشب معيّن مىشود حق به ظاهر مىشود محكوم باطل وز قضا * چند روزى سلطنت بر كام دشمن مىشود كفر اگر چه پنجه‌ى ايمان به عدوان بشكند * دولت ايمان به يُمن عدل ايمن مىشود تيغ ناپاكان كند از تن سر پاكان جدا * همچنان بر نيزه بينى سر كه بىتن مىشود

--> ( 1 ) - سخنوران نامى معاصر ايران ؛ ج 3 ، ص 1763 .