پژمان بختيارى حسين پژمان ، فرزند على مراد امير پنجه‌ى بختيارى است . مادرش خانم عالمتاج متخلّص به ژاله از دودمان ميرزا ابو القاسم قائم مقام وزير محمد شاه مىباشد . او به سال 1318 ه ق برابر 1279 ه ش در تهران متولد شد . علوم جديد را در مدارس آن شهر به پايان رسانيد و به زبان فرانسوى مسلّط شد . آنگاه به تحصيلات قديمه پرداخت و از محضر اساتيد فن در رشته‌ى علوم ادبيات عرب كسب فيض كرد و پس از اتمام تحصيلات به استخدام وزارت پست و تلگراف درآمد . و ضمن اشتغال به كار ، كتابى هم در زمينه‌ى پست و تلگراف نوشت . پژمان از هيجده سالگى به نظم شعر پرداخت . اشعارش در روزنامه‌ها و مجلّات مختلف به چاپ رسيد . او كه شاعرى پر احساس و شيرين كلام و غزلسرا بود ، چندين اثر ادبى دارد . از آثار او منظومه‌هاى « سيه روزى » ، « زن بيچاره » ، « محاكمه‌ى يك شاعر » ، « كوير انديشه » و « خاشاك » را مىتوان نام برد . پژمان در سال 1312 شمسى ، منتخبى از اشعار سخنوران قديم و جديد فارسى زبان ، شامل دو هزار تن ، به نام بهترين اشعار انتشار داد ، همچنين به ترجمه‌ى چند اثر از نويسندگان خارجى به نامهاى وفاى زن اثر بنيامين كنستانف و آتالاوژ اثر شاتو بريان پرداخت . پژمان از شعراى توانا و خوش ذوق و تجدد خواهى است كه آثارش از لطف كلام و انسجام لفظ و معنى برخوردار مىباشد . وى در تيرماه سال 1353 ه . ش وفات يافت . پس از درگذشتش كليّات اشعار او با مقدمه‌ى دكتر باستانى پاريزى به چاپ رسيد . - * - اين ماه ، ماه ماتم سبط پيمبر است * يا ماه سربلندى فرزند حيدر است ؟ شير اوژنى « 1 » كه بر تن و فرق مباركش * از زخم تير ، جوشن « 2 » و از تيغ ، مغفر « 3 » است در ظاهر ار شكسته شد آن شير دل ، منال * كز آن شكست ، باده‌ى فتحش به ساغر است سر لوح فتح نامه‌ى او شد ، شكست او * مرد حق ار شكسته شود هم ، مظفّر است امروز عيد فتح حسين است و آل او * زارى مكن كه خسته‌ى شمشير و خنجر است او كشته گشت و ملّت اسلام زنده شد * اين كشته از هزار جهان زنده ، برتر است او كشته نيست ، زنده‌ى اعصار و قرنهاست * كش « 4 » نام نيك تا به ابد زيب دفتر است مرگ از براى ماست نه در خورد او كه ما * ترسان ز محشريم و وى آن سوى محشر است خوارى و سرشكستگى آرد قبول ظلم * او تا جهان به جاست عزيز است و سرور است آن آهنين جگر كه ز تصوير تيغ او * تب لرزه ، مر سپاه عدو را به پيكر است

--> ( 1 ) - شير اوژن : شير افكن . ( 2 ) - جوشن : زره ، جمع آن جواشن . ( 3 ) - مغفر : كلاهخود . ( 4 ) - كش : كه او را .