تائب تبريزى شيخ اسماعيل بن حسين تبريزى معروف به « مسأله‌گو » شاعر و نويسنده‌ى ايرانى به سال 1286 ه ق . در تبريز متولد شد و در همان شهر علوم ادبى را فرا گرفت سپس به مشهد كوچ كرد و تا پايان زندگى در آن شهر به سر برد تائب شاعرى ميان مايه بود و بيشتر اشعارش درونمايه‌هاى اخلاقى و اجتماعى دارند و بيشتر در زمره‌ى شعرهاى تعليمى به شمار مىروند . وى مؤلفى پركار بود و آثار فراوانى به نظم و نثر از خود باقى گذارده است ، از جمله : « ابلاغ المبين » به نثر فارسى در ردّ آيين مسيحى ، « عقايد الاسلام » ترجمه‌ى عقايد الاسلام تركى ، « مرآة المتقين » در اخلاق و معارف ، « روح و ريحان » كه حاوى مطالب اخلاقى ، عرفانى ، قصص ، حكايات تاريخ و زندگينامه است و كتاب كشكولى است در نظم نثر . ديوان اشعار شامل : غزل ، رباعى و قطعه كه از جمله قصايد آن مراثى و مدايح چهارده معصوم ( ع ) را مىتوان برشمرد . تائب به سال 1374 ه ق . در مشهد مقدس وفات يافت « 1 » . - * - آن كه بُد گوهر درياى حيا زينب بود * در حيا نايبه‌ى خير نسا زينب بود گوهرى كه به جهان « زين‌اش » نام آمد * دختر مير عرب ، شير خدا زينب بود تالى حضرت صديقه و اخت الحسنين * سينه‌اش آينه‌ى صدق و صفا زينب بود آن كه پيموده ره مهر وفا شد نامى * زيب ديباچه‌ى ديوان وفا زينب بود آنكه مبهوت ز صبرش شده ايّوب صبور * معدن صبر به صحراى بلا زينب بود آنكه بعد از شه لب تشنه به هنگام بلا * قد علم كرد به ميدان وفا زينب بود آنكه با شوق به يارى برادر برخاست * پيروى كرد از او ، پاى به پا زينب بود آنكه همگام برادر شد و بر خلق رساند * صورت و معنى قرآن خدا زينب بود آنكه در حال اسيرى پى نهضت برخاست * گشت خاتون ظفر در همه جا زينب بود

--> ( 1 ) - تاريخ علماى خراسان ؛ ص 266 .