خاكى شيرازى ملّا محمّد ابراهيم قارى ، مردى با صلاح و تقوى و يكى از دراويش و شعراست . و از علم قرائت و جفر و غيره اطّلاع داشته است و مراثى بسيارى گفته است . او به سال 1286 ه . ق . رحلت كرده و جنازه‌اش را در وادى السّلام نجف اشرف دفن كردند . - * - چون شهسوار عرصه‌ى ميدان كربلا * شد غوطه‌ور به لجّه‌ى عمّان كربلا باريد آسمان به زمين بس كه سيل خون * شد مهر و ماه غرقه‌ى طوفان كربلا شير خدا به راحت و آلوده گرگ چرخ * دندان به خون يوسف كنعان كربلا مسجد به دير و سبحه و زنّار شد بدل * چون شد فسرده شمع شبستان كربلا از تند باد حادثه ، دوران به باد داد * بشكفت هر گلى ز گلستان كربلا در جوى خون لاله عذاران سرو قد * گرديده لاله‌زار بيابان كربلا غير از سرشك حسرت و آب دل كباب * آبى كه زد بر آتش مهمان كربلا آل زنا غنوده بر اورنگ زرنگار * و اندر جزا به پرده‌نشينان كربلا اى زاده‌ى زياد ، كجا مىرود ز ياد * ظلمى كه از تو رفت به سلطان كربلا ؟ ! تا روز حشر لعنت حق بر يزيد باد هل من مزيدِ نار بر او بر مزيد باد « 1 »

--> ( 1 ) - تذكرة مرآت الفصاحه ؛ ص 179 .