فضل بن الحسن بن عبيد اللّه بن العبّاس ( ع ) ابو الفضل العبّاس ( ع ) داراى دو فرزند به نامهاى عبيد اللّه و فضل بود . عبيد اللّه عالمى بزرگوار بود و نسل ابو الفضل از اوست . عبيد اللّه داراى دو پسر به نامهاى عبد اللّه و حسن بود و نسل عبيد اللّه از پسرش حسن مىباشد . فرزندان حسن همگى داراى فضل و علم و ادب بودند . در ميان آنان فضل ، زبانى فصيح داشت و بسيار شجاع بود « 1 » . - * - او در رثاى جدّ بزرگوارش ابو الفضل عبّاس ( ع ) چنين مرثيه خواند : 1 - أحقّ الناس أن يبكى عليه * فتى أبكى الحسين بكربلاء 2 - اخوه و ابن والده علي * أبو الفضل المضرّج بالدماء 3 - و من واساه لا يثنيه شيء * فجادله على عطش بماء « 2 » 1 - شايسته‌ترين فردى كه در عزاى او بايد گريست جوانمردى است كه حسين ( ع ) را در كربلا گرياند . 2 - او برادرش و فرزند پدرش على ( ع ) يعنى ابو الفضل است كه در كربلا به خون آغشته گشت . 3 - ابا الفضلى كه برادر را بر خود مقدم داشت ، و با اينكه خود تشنه بود در راه او از آب گذشت .

--> ( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 1 ، ص 226 . ( 2 ) - همان ؛ ص 223 .