ابو الرُّميح خزاعى عمير بن مالك بن حنظل بن عبد شمس خزاعى ، از تابعين است . پدرش مالك بن حنظل از صحابه بوده است . وى اشعار فراوانى در رثاء امام حسين ( ع ) سروده است . ابو الرميح به سال 100 ه . ق . وفات يافت . او بيشتر تلاش ادبى خود را در مسير احياى نام و ياد شهيدان دشت خون رنگ طف به كار برد . - * - اگرچه آن همه اشعار او ، در صرصر هجوم مخالفان به دست فراموشى سپرده شدند ، اما تاريخ به ياد دارد كه روزى او ، نزد فاطمه ( س ) دختر امام حسين ( ع ) رفت و مرثيه‌اى چنين سرود : 1 - أجالت على عيني سحائب عبرة * فلم تصح بعد الدّمع حتى ارمعلّت 2 - تبكّى على آل النبى محمّد * و ما اكثرت فى الدمع لابل اقلّت 3 - و إن قتيل الطّف من آل هاشم * أذل رقابا من قريش فذلّت « 1 » 1 - ابرهاى گريه و دلتنگى چشمم را پوشانده و چشمم بعد از اين هميشه گريان است و پياپى اشك مىريزد . 2 - مىگريم بر خاندان پيامبر ( ص ) و بسيار مىگريم . كسانىكه با شمشيرها كشته شدند . 3 - كشته كربلا كه از نسل هاشم است . گردن قريش را شكسته و آنها را ذليل كرد . فاطمه ( س ) گفت : ابا الرميح ! اين گونه مىگويى ؟ ! گفت : پس چه بگويم ؟ فاطمه فرمود : بگو « اذلّ رقاب المسلمين فذلّت » . و ابو الرميح گفت : پس از اين فقط به همين صورت خواهم گفت . يعنى شهادت اين فرزند بزرگ از آل هاشم در سرزمين طف ، گردن‌هاى مسلمانان را خم و آنان را ذليل كرد .

--> ( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 1 ، ص 59 .