4 - ما محيت آية النهار لنا * و آية الليل ذو الجلال محا 5 - و كيف تمحى أنوار رشدكم * و أنتم فى دجى الظلام ضحى 6 - أبوكم أحمد و صاحبه * الممنوح من علم ربّه منحا 7 - ذاك علىّ الذى تفرّده * فى يوم « خمّ » بفضله اتّضحا 8 - إذ قال بين الورى و قام به * معتضدا فى القيام مكتشحا 9 - : من كنت مولاه فالوصىّ له * مولى بوحى من الإله وحا 10 - فبخبخوا ثمّ بايعوه و من * يبايع اللّه مخلصا ربحا « 1 » 1 - اى آل ياسين ، هركه شما را دوست بدارد ، به يقين خيرخواه خويش است . 2 - با رهبرى شما از حيرت و ضلالت رستيم ، همان‌سان كه با محبّت شما هرگونه تباهى به صلاح انجاميد . 3 - زيبايى ديگران ، اگر با فضل شما مقياس شود ، نازيبا جلوه خواهد كرد . 4 - پرتو روز به خاطر ما تاريك نشد ولى پرتو شب را خداى ذو الجلال تاريك نمود . 5 - پرتو رشد و هدايت شما چگونه تاريك شود ، با آنكه در تاريكى شب ، خورشيد نيمروزيد . 6 - پدر شما احمد است و وزيرش كه از علم الهى عطا يافته است . 7 - او على است كه صاحب افتخار غدير خم است و بدين‌وسيله برترى او آشكار است . 8 - آنگاه كه رسول خدا در ميان مردم به‌پا خاست در حالىكه بازوى على را بلند كرده بود چنين گفت : 9 - هر آنكه من سرپرست اويم ، اين وصى من سرپرست او خواهد بود ، اين را خداى من وصى كرده است . 10 - همه « به‌به » گفتند و سپس دست بيعت دراز كردند ، هركه صادقانه با خدا معامله كند سود خواهد برد . * * * 1 - بآل محمد عرف الصواب * و فى أبياتهم نزل الكتاب 2 - هم الكلمات للأسماء لاحت * لآدم حين عزّ له المتاب 3 - و هم حجج الآله على البرايا * بهم و بحكمهم لا يستراب 4 - بقيّة ذي العلى و فروع أصل * لحسن بيانهم وضح الخطاب 5 - و أنوار يرى فى كل عصر * لارشاد الورى منهم شهاب 6 - ذرارى أحمد و بنو علىّ * خليفته فهم لبّ لباب 7 - تناهوا فى نهاية كل مجد * فطهّر خلقهم و زكوا و طابوا 8 - إذا ما أعوز الطلاب علم * و لم يوجد فعندهم يصاب 9 - محبتهم صراط مستقيم * و لكن فى مسالكها عقاب 10 - و لا سيما أبو حسن على * له فى الحرب مرتبة تهاب 11 - كأن سنان ذابله ضمير * فليس لها سوى نعم جواب 12 - و صارمه كبيعته بخمّ * معاقدها من القوم الرقاب

--> ( 1 ) - همان ؛ ص 24 .