( 1 ) حديث هفتاد و شش « 1 » - سعد مىگويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم ابا بكر را با سورهء برائت روانه مكه كرد مقدارى از راه را كه پيمود ، على را فرستاد پس آن را از ابو بكر گرفت و رهسپار مكه شد . ابو بكر غمگين شد . سعد مىگويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم [ به وى ] چنين فرمود : « كسى جز من يا مردى كه از خودم است اين [ وظيفه ] را ادا نمىكند » . ( 2 ) حديث هفتاد و هفت « 2 » - جابر مىگويد : چون پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم از عمره [ اى كه از محل ] جعرّانه [ محرم شده بودند ] بازگشتند ، ابو بكر را براى حج فرستادند . ما با وى بوديم مىخواست در [ مكانى به نام ] عرج ، نماز صبح گزارد سپس ايستاد تا تكبير نماز گويد ، صداى شترى از پشت سر شنيد ، پس ، از تكبير باز ايستاد و گفت : اين صداى ناقهء رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم ، [ به نام ] جدعاست ، حضرت تصميم به حج گرفته‌اند . اگر رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] باشند با ايشان نماز مىگزاريم . پس ناقه از راه رسيد و على بر آن سوار بود . ابو بكر به ايشان گفت : امير حاجى يا فرستاده و پيكى ؟ فرمود : پيكم . رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] مرا فرستاده تا سورهء برائت را براى مردم در مواقف حج بخوانم . ما به مكه رفتيم ، يك روز پيش از ترويه [ روز هشتم ذى الحجه ] ابو بكر برخاست و براى مردم سخن گفت و آداب حج را براى آنان گفت چون سخنش تمام شد على برخاست و سورهء برائت را تا پايانش براى مردم خواند . سپس با ابو بكر [ از مكه ] بيرون آمديم تا روز عرفه شد . ابو بكر برخاست و براى مردم سخن گفت و آداب حج را براى آنان گفت ، چون سخنش تمام شد على برخاست و سورهء برائت را تا پايانش براى مردم خواند . سپس روز قربانى [ دهم ذى الحجه ] رسيد ما به منى كوچ كرديم . چون ابو بكر بازگشت براى مردم خطبه خواند و براى آنان در بارهء چگونگى كوچشان ، قربانيشان و آداب حجّشان سخن گفت ، پس چون سخنش به پايان رسيد على ايستاد و سوره برائت را براى مردم خواند . پس چون روز كوچ نخست فرا رسيد ابو بكر برخاست و خطبه خواند و در بارهء چگونگى كوچشان و رميشان سخن گفت و مناسكشان را به آنان ياد داد پس چون سخنش به پايان رسيد على ايستاد و سورهء برائت را براى مردم تا پايانش خواند .

--> ( 1 ) حديث هفتاد و شش در مصادر ديگر : كتاب السنه : ص 595 - 596 ، ح 1385 و 1384 ؛ مناقب كوفى : ج 1 ، ص 471 ، ح 376 و ج 2 ، ص 466 ، ح 961 ؛ ترجمة الامام على من تاريخ دمشق : ج 1 ، ص 234 ، ح 278 ؛ الدر المنثور : ج 4 ، ص 123 . ( 2 ) حديث هفتاد و هفت در مصادر ديگر : سنن دارمى : ج 2 ، ص 66 ؛ سنن كبرى نسائى : ج 2 ، ص 416 ، ح 3987 ؛ سنن نسائى : ج 5 ، ص 247 ؛ شواهد التنزيل : ج 1 ، ص 316 ، ح 326 ؛ سنن بيهقى : ج 5 ، ص 111 .