النسائي ( مترجم : فتح الله نجارزادگان )
53
خصائص أمير المؤمنين ( ع ) ( ويژگيهاى على بن ابى طالب ع ) ( فارسي )
( 1 ) پيامبر خدا ( ص ) به على ( ع ) فرمود : خداوند قلب تو را هدايت مىكند و زبانت را بر حق ثابت و استوار مىسازد ( 2 ) حديث سى و دو « 1 » - على [ عليه السّلام ] فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم من را كه جوانى نورس بودم [ براى قضاوت ] به يمن فرستاد . به حضرت گفتم : اى رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم ، من را به سوى قومى مىفرستيد كه امورى نو ظهور در ميان آنان رواج دارد و من در ابتداى جوانىام ، فرمود : « به راستى خداوند قلب تو را هدايت مىكند و زبانت را ثابت و استوار مىسازد » . على [ عليه السّلام ] مىفرمايد : پس از اين [ دعا از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله ] هرگز در قضاوت بين دو نفر شك نكردم . ( 3 ) حديث سى و سه « 2 » - على [ عليه السّلام ] مىفرمايد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم من را به يمن فرستاد [ تا در ميانشان قضاوت كنم ] . گفتم : شما من را به سوى قومى مىفرستيد كه از من كهنسالترند ، چگونه بين آنان قضاوت كنم ؟ فرمود : « به راستى خداوند قلب تو را هدايت مىكند و زبانت را ثابت و استوار مىسازد » . [ على عليه السّلام مىفرمود ] پس از اين [ دعا ] هرگز در قضاوت درمانده نشدم » . ( 4 ) حديث سى و چهار « 3 » - على [ عليه السّلام ] مىفرمايد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم من را به يمن فرستاد تا در ميان آنان قضاوت كنم ، گفتم : اى رسول خدا [ صلى اللَّه عليه و آله ] من دانش قضا نمىدانم ، حضرت دست مبارك بر سينه من زد و فرمود : « خداوندا دلش را هدايت كن و زبانش به صواب و درستى ، استوار ساز » . [ على عليه السّلام مىفرمود : ] پس از اين تاكنون كه اينجا نشستهام هرگز در قضاوت بين دو نفر شك نكردهام .
--> ( 1 ) حديث سى و دو در مصادر ديگر : طبقات ابن سعد : ج 2 ، ص 337 ، ح 1 ؛ مسند احمد : ج 2 ، ص 68 ، ح 636 ؛ فضائل احمد : ص 72 ، ح 108 ؛ مسند بزّار : ج 3 ، ص 125 ، ح 912 ؛ سنن ابن ماجه : ج 2 ، ص 474 ؛ انساب الاشراف : ج 1 ، ص 17 ، ح 33 ؛ مناقب كوفى : ج 2 ، ص 12 ، ح 501 ؛ مسند ابو يعلى : ج 1 ، ص 323 ، ح 401 ؛ مستدرك حاكم : ج 3 ، ص 135 ؛ حلية الاولياء : ج 4 ، ص 381 ؛ سنن بيهقى : ج 10 ، ص 85 ؛ مناقب خوارزمى : ص 83 ، ح 71 . ( 2 ) حديث سى و سه در مصادر ديگر : مصادر اين حديث همانند حديث سى و دو است . ( 3 ) حديث سى و چهار در مصادر ديگر : مسند طيالسى : ج 1 ، ص 16 ، ح 98 ؛ مصنّف ابن ابى شيبه : ج 6 ، ص 368 ، ح 32059 ؛ مسند احمد : ج 2 ، ص 356 ، ح 1145 ؛ سنن ابن ماجه : ج 2 ، ص 474 ؛ اخبار القضاة : ج 1 ، ص 85 ؛ حلية الاولياء : ج 4 ، ص 382 ؛ سنن بيهقى : ج 10 ، ص 86 .