( 1 ) حديث ده « 1 » - انس بن مالك مىگويد : نزد پيغمبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم پرنده‌اى [ بريان شده ] بود ، حضرت دعا كرد و فرمود : « خداوندا ، محبوب‌ترين آفريده‌ات را نزد من فرست تا با من اين پرنده را تناول كند » . ابو بكر آمد ، پيامبر وى را نپذيرفت ، عمر آمد حضرت وى را نيز نپذيرفت و على [ عليه السّلام ] آمد و به او اجازهء ورود داد . ( 2 ) حديث يازده « 2 » - معاويه به [ پدرم ] سعد بن ابى وقّاص دستور داد تا على [ عليه السّلام ] را دشنام دهد . چون سعد امتناع كرد به وى گفت : چرا ابو تراب را دشنام نمىدهى ؟ سعد گفت : هرگز على [ عليه السّلام ] را دشنام نمىدهم ، چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم سه ويژگى در بارهء على [ عليه السّلام ] گفته كه اگر يكى از آن‌ها براى من بود از شتران سرخ موى نزد من دوست داشتنىتر بود . [ يك ] از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم شنيدم كه چون در برخى از جنگ‌ها على را جانشين خود [ در مدينه ] كرد و رهسپار جنگ شد على [ عليه السّلام ] گفت : « اى رسول خدا ، آيا من را با زنان و كودكان وامىگذارى مىگذارى ؟ » حضرت فرمود : « آيا تو خشنود نيستى براى من همانند هارون براى موسى باشى جز آن كه پس از من پيغمبرى نخواهد بود » . [ دو ] باز از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم در روز [ جنگ ] خيبر شنيدم كه فرمود : « پرچم را به دست مردى خواهم داد كه خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نيز او را دوست دارند » ، ما سر كشيده به پرچم چشم دوختيم [ و در انتظار آن بوديم كه به ما دهد ] آن گاه حضرت فرمود : « على را نزد من خوانيد » . على در حالى كه چشمانش درد مىكرد نزد پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم آمد ، پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم در چشمان وى از آب دهان ماليد [ و على عليه السّلام بهبود يافت ] سپس پرچم را به وى سپرد . [ سه ] و چون آيه - بنا به روايت هشام - . . . إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ . . . « همانا خدا مىخواهد رجس و پليدى را از شما اهل بيت ببرد . . . » نازل شد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم على و فاطمه و حسن و حسين را فراخواند و فرمود : « خدايا ، اينان اهل بيت من هستند » .

--> ( 1 ) حديث ده در مصادر ديگر : سنن ترمذى 5 / 636 ح 3721 ؛ مسند ابو يعلى 7 / 105 ح 4052 ؛ كامل ابن عدى 6 / 457 ؛ مستدرك حاكم 3 / 131 ؛ مناقب ابن مغازلى : 172 ح 205 و 206 ؛ ترجمة الامام على من تاريخ دمشق 2 / 124 ح 633 . ( 2 ) حديث يازده در مصادر ديگر : مسند احمد 3 / 160 ح 1608 ؛ صحيح مسلم 4 / 1871 ح 32 ؛ سنن ابن ماجه 1 / 45 ح 121 ؛ مصنف ابن ابى شيبه 6 / 369 ح 15 ؛ كتاب السنه : 587 ح 1336 و ح 1338 و 596 ح 1387 ؛ سنن ترمذى 5 / 638 ح 3728 ؛ مسند ابو يعلى 12 / 310 ح 6883 ؛ مناقب كوفى 1 / 528 ح 474 و 2 / 501 ح 1006 ؛ تفسير طبرى 22 / 6 ح 8 ؛ صحيح ابن حبّان 15 / 15 ح 6643 ؛ معجم كبير طبرانى 1 / 146 ح 328 و 23 / 377 ح 892 ؛ تفسير الوسيط واحدى 1 / 441 ؛ مستدرك حاكم 3 / 108 و 147 و 150 ؛ سنن بيهقى 7 / 63 ؛ ترجمه الامام على من تاريخ دمشق 1 / 226 ح 271 و 273 و 274 ؛ أمالى طوسى : 306 ح 616 .