تقتل عمّارا الفئة الباغية « گروه ستمگر عمار را مىكشند » 158 - 168 تمرق مارقة عند فرقة من النّاس « از گروهى از مردم ، جمعى بيرون مىروند 169 - 172 الحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة « حسن و حسين سرور جوانان بهشتند » 129 ، 130 ، 140 - 143 الخالة أمّ « خاله مادر است » 70 ، 194 الخالة بمنزلة الأمّ « خاله به منزلهء مادر است » 71 دعه فإنّ له أصحابا يحقر أحدكم صلاته مع صلاتهم « رهايش كن او را يارانى است كه هر كدام از شما نمازش را در مقايسه با نماز آنان ، ناچيز مىبيند » 175 ربّ هؤلاء أهلي « پروردگارا ، اينان اهل من هستند » 54 ريحانتيّ من هذه الأمّة « ( حسن و حسين عليهما السّلام ) دو گل خوشبوى من از اين امتند » 144 ، 145 ستكون أمّتي فرقتين « به زودى امت من دو گروه مىشوند » 170 سدّوا هذه الأبواب إلّا باب عليّ « اين درها ( از مسجد ) را جز در على عليه السّلام را ببنديد » 38 ، 42 ، 73 سيخرج قوم من أمّتي يقرءون القرآن « به زودى گروهى از امت من پديد مىآيند ، قرآن مىخوانند » 186 عليّ منّي و أنا منه « على از من و من از على هستم » 68 - 71 ، 73 ، 89 ، 194 فاطمة سيّدة نساء أهل الجنّة « فاطمه سرور بانوان بهشت است » 127 - 131 قم يا عليّ فقد برئت « برخيز اى على ، خوب شدى » 147 ، 148 كأنّي قد دعيت فأجبت ، إنّي قد تركت فيكم الثقلين « گويى ، فراخوانده شدم پس اجابت كردم من در ميان شما دو چيز گران بها ( يا سنگين ) را مىگذارم » 78 كيف أنت يا علي و قوم كذا و كذا ؟ « اى على ، با قومى كه چنين و چنانند چه خواهى كرد » 183 لأبعثنّ رجلا يحبّ اللَّه و رسوله « مردى را بر مىانگيزم كه خدا و رسولش را دوست دارد » 24 لأدفعنّ الراية إلى رجل يحبّ اللَّه و رسوله « پرچم را به مردى [ يعنى على عليه السّلام ] مىسپرم كه خدا و رسولش را دوست دارد » 18 ، 21 لأدفعنّ الراية غدا إلى رجل يحبّ اللَّه و رسوله « فردا پرچم را به مردى مىسپرم كه خدا و رسولش را دوست دارد » 13 لأعطينّ الراية رجلا يحبّ اللَّه و رسوله « پرچم را به مردى مىدهم كه خدا و رسولش را دوست