( 1 ) نبرد با مارقين از ويژگىهاى على [ ع ] است ( 2 ) حديث صد و هفتاد و پنج « 1 » - ابو سعيد خدرى مىگويد : نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم بوديم ، حضرت چيزى را تقسيم مىكردند ، ذو الخويصرة - كه از قبيلهء بنى تميم بود - نزد ايشان آمد و خطاب به حضرت گفت : اى رسول خدا ، [ در تقسيم ] عادل باش ! رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « اگر من عدالت نورزم پس چه كسى بايد [ شايسته باشد تا ] عدالت بورزد ؟ ! اگر عدالت نكنم زيان كار و خسارت ديده‌ام » . عمر گفت : اجازه دهيد گردن او را بزنم . حضرت فرمود : « رهايش كن ، او را يارانى خواهد بود كه چون كسى از شما نمازش را با نماز آنان و روزه‌اش را با روزهء آنان مقايسه كند ، نماز و روزه‌اش را ناچيز مىبيند . قرائت قرآن آنان از گلويشان فراتر نمىرود . از اسلام همانند تيرى كه از كمان بيرون رود ، بيرون مىروند ، در آن تير از لبهء تيز و پيكان خبرى نيست ، پره‌اى در آن نيست تا از بدنى بگذرد و آن را پاره كند . نشانهء آنان مردى سياه چهره است كه [ كوتاه دست است و ] يكى از بازوان او مانند پستان زن يا همانند تكه گوشتى تكان مىخورد آنان بر بهترين گروه از مردم خروج مىكنند » . ابو سعيد مىگويد : گواهى مىدهم اين را از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم شنيدم و گواهى مىدهم على بن ابى طالب با آنان نبرد كرد و من با او بودم و وى [ على عليه السّلام پس از نبرد با خوارج ] دستور داد آن مرد [ سياه چهره و . . . ] را بيابند . پس جسد او پيدا شد و آوردند چون به آن نگريستم ، همان اوصافى در او بود كه رسول خدا صلى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرموده بود .

--> ( 1 ) حديث صد و هفتاد و پنج در مصادر ديگر : مصنّف عبد الرزاق : ج 10 ، ص 146 ، ح 18649 ؛ مصنّف ابن ابى شيبه : ج 7 ، ص 556 ، ح 37896 ؛ مسند احمد : ج 18 ، ص 95 ، ح 11537 و ص 125 ، ح 11579 ؛ صحيح مسلم : ج 2 ، ص 743 - 744 ، ح 148 ؛ سنن ابن ماجه : ج 1 ، ص 60 ، ح 169 ؛ كتاب السنه : ص 437 ، ح 925 و ص 442 ، ح 935 ؛ صحيح ابن حبّان : ج 15 ، 132 ، ح 6737 ؛ مناقب ابن مغازلى : ص 53 ، ح 77 ؛ مناقب خوارزمى : ص 259 ، ح 242 .