رديف على [ عليه السّلام ] كنند ، خشنود نيست تا آن كه باز احاديثى در برترىاش جعل شود ؟ ! اهل دمشق بر اثر اين سخن [ حق ] وى را به شدت كتك زدند و از مسجد بيرون انداختند . . . وى در مكه در سال 303 ق . بر اثر همين جراحات در گذشت » « 1 » . تاج الدين سبكى « 2 » ، ابن خلكان « 3 » ، اسنوى « 4 » ، ذهبى « 5 » نيز علت وفات نسائى را همان ماجراى ورود به دمشق و ضرب و شتم او توسط ياران معاويه مىدانند ، بنا بر اين عاملى كه نسائى را به اين سرنوشت خدا پسندانه كشاند شجاعت او در بيان حقيقت در عدم وجود فضيلتى براى معاويه « 6 » و دفاع از فضايل و حقانيت على عليه السّلام بوده است . برخى براى حفظ آبروى امويان ضرب و شتم نسائى را به خوارج نسبت داده‌اند . اين چيزى جز فرار از حقيقت نيست ، چون در عصر نسائى اثرى از اقتدار و سلطه خوارج نهروان در دمشق به چشم نمىخورد جز آن كه بگوييم مراد آنان از خوارج معناى واقعى آن است ؛ يعنى افرادى كه از حوزهء دين بيرونند ، چون بنى اميه و پيروان آنان از اسلام واقعى بيرونند همان گونه كه جمعى از اهل بيت و صحابه و تابعين بر آن معترفند .

--> ( 1 ) به نقل از : تهذيب الكمال : ج 1 ، ص 339 . ( 2 ) طبقات الشافعية الكبرى : ج 3 ، ص 16 . ( 3 ) وفيات الأعيان : ج 1 ، ص 77 . ( 4 ) طبقات الشافعيه : ج 2 ، ص 268 ، رقم ترجمة 1163 . ( 5 ) تذكرة الحفاظ : ج 2 ، ص 699 ؛ سير اعلام النبلاء : ج 14 ، ص 132 . ( 6 ) اين نكته كه در باره معاويه هيچ فضيلتى نيست و آن چه در بارهء او از فضايل و مناقب گفته‌اند جملگى بدون سند درست و بلكه جعلى است ، مورد اذعان بزرگان اهل سنت از جمله احمد بن حنبل ، اسحاق بن راهويه بخارى ، حاكم نيشابورى ، ابن جوزى و ابن عسقلانى است . نك : فتح البارى : ج 7 ، كتاب الفضائل ، ص 104 .