( 1 ) حديث صد و سى و چهار « 1 » - اين حديث نيز همانند حديث قبلى است . نسائى آن را از همان مسور فرزند مخرمه چنين آورده است : « از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم شنيدم كه بر فراز منبر مىفرمود : « بنى هشام از من اجازه خواسته‌اند دخترى از طايفه‌شان را به عقد على درآورند ، من اجازه نخواهم داد ، اجازه نخواهم داد جز آن كه فرزند ابى طالب دخترم را رها كند و دخترى از آنان بگيرد » . سپس فرمود : « فاطمه پاره‌اى - يا جزئى - از وجود من است . من را آزار داده هر كس او را آزار دهد و من را دل نگران مىكند هر كه او را دل نگران كند . او [ على عليه السّلام ] هرگز نبايد بين دختر دشمن خدا و دختر رسول خدا ، جمع كند » .

--> ( 1 ) حديث صد و سى و چهار در مصادر ديگر : مسند احمد : ج 31 ، ص 240 ، ح 18926 ؛ فضائل احمد : ص 756 ، ح 1328 ؛ صحيح مسلم : ج 4 ، ص 1902 ؛ سنن ابى داود : ج 2 ، ص 225 ، ح 2071 ؛ سنن ابن ماجه : ج 1 ، ص 643 ، ح 1998 ؛ آحاد و مثانى : ج 5 ، ص 361 ، ح 2955 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 22 ، ص 404 ، ح 3571 .