( 1 ) فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) سرور بانوان بهشت جز مريم دختر عمران [ مادر عيسى ] مىباشد ( 2 ) حديث صد و بيست و هفت « 1 » - عايشه مىگويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم بيمار شدند [ و در بستر افتادند ] فاطمه آمد و خود را بر روى رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم انداخت ، حضرت رازى به ايشان گفت و فاطمه گريان شد سپس دوباره خود را به روى حضرت انداخت و حضرت رازى ديگر به ايشان گفت و فاطمه خندان شد . پس از آن كه پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم از دنيا رفتند از فاطمه آن راز را پرسيدم ، فرمود : « بار اول رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم من را از وفات خويش در پى اين بيمارى آگاه كردند پس گريان شدم سپس در بار دوم من را از اين كه نخستين كسى هستم از اهل بيت حضرت كه به ايشان مىپيوندم و نيز من سرور بانوان بهشت به جز مريم دختر عمرانم ، آگاه كردند ، پس سر برداشتم و خنديدم » . ( 3 ) حديث صد و بيست و هشت « 2 » - « أمّ سلمه [ يكى از همسران رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله ] مىگويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم [ در بستر بيمارى ] فاطمه را فراخواندند و با ايشان رازى در ميان نهادند پس فاطمه گريان شد سپس سخنى ديگر با ايشان در ميان نهادند پس فاطمه خنديد . ام سلمه مىگويد : چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم از دنيا رفتند از ايشان در بارهء علت گريه و خنده پرسيدم گفت : « رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] من را از وفات خويش آگاه كردند پس گريه كردم سپس من را از اين كه سرور بانوان اهل بهشت به جز مريم دختر عمرانم ، آگاه كردند پس خنديدم » .

--> ( 1 ) حديث صد و بيست و هفت در مصادر ديگر : مصنّف ابن ابى شيبه : ج 6 ، ص 391 ، ح 32260 ؛ سنن ترمذى : ج 5 ، ص 700 ، ح 3872 ؛ آحاد و مثانى : ج 5 ، ص 357 - 358 ، ح 2942 و 2944 - 2945 و ص 368 - 369 ، ح 2969 - 2970 ؛ اوائل ابن ابى عاصم : ص 32 ، ح 77 و ص 54 ، ح 151 ؛ سنن كبرى نسائى : ج 5 ، ص 95 ، ح 8366 و ص 96 ، ح 8369 ؛ مسند ابو يعلى : ج 12 ، ص 122 ، ح 6755 ؛ الذرية الطاهره : ص 140 - 141 ، ح 175 - 177 و ص 146 ، ح 185 ؛ صحيح ابن حبّان : ج 15 ، ص 402 ، ح 6952 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 22 ، ص 417 - 420 ، ح 1030 - 1031 و 1034 و 1036 ؛ خصال صدوق : ص 555 ( باب اربعين ) ، ح 30 ؛ مشكل الآثار : ج 1 ، ص 35 ، ح 98 ؛ فضائل فاطمه ابن شاهين : ص 54 - 56 ، ح 4 - 6 ؛ حلية الاولياء : ج 2 ، ص 40 ؛ أمالى طوسى : ص 400 ، ح 892 ؛ دلائل بيهقى : ج 7 ، ص 166 ؛ مناقب ابن مغازلى : ص 362 ، ح 408 . ( 2 ) حديث صد و بيست و هشت در مصادر ديگر : سنن ترمذى : ج 5 ، ص 701 ، ح 3873 ؛ آحاد و مثانى : ج 5 ، ص 365 ، ح 2964 ؛ مسند ابو يعلى : ج 12 ، ص 110 ، ح 6743 و ص 312 ، ح 6886 ؛ الذرية الطاهره : ص 144 ، ح 182 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 22 ، ص 422 ، ح 1039 ؛ فضائل فاطمه ابن شاهين : ح 8 ، ص 58 .