( 1 ) تنها على [ ع ] بر شانه‌هاى پيامبر ( ص ) بالا رفت ( 2 ) حديث صد و بيست و دو « 1 » - على [ عليه السّلام ] مىگويد : با رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم رفتيم تا به كعبه رسيديم . [ كنار كعبه نشستم ] رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم بر شانه‌هاى من بالا رفتند [ برخاستم ] و حضرت را برپا كردم . چون رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم ناتوانى من را احساس كردند فرمود : « بنشين » نشستم ، پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم پايين آمدند و نشستند و فرمود : « بر شانه‌هاى من بايست » . پس رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم [ برخاستند ] من را برپا كردند گويى آن قدر بالا رفته بودم كه اگر مىخواستم ، به افق آسمان دست مىيافتم ، پس بر فراز كعبه آمدم . بر آن تنديسى از روى يا مس بود پس دست به كار شدم به راست و چپ ، روبرو و پشت آن را تكان دادم تا از جاى بركنم چون [ از جاى كنده شد و ] بر آن فايق آمدم ، پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « آن را پرت كن » ، پرت كردم پس آن را مانند بلور شكستم و تكه تكه كردم ، آن گاه پايين آمدم و با رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم شتابان رفتيم تا در خانه‌ها پنهان شويم مبادا كسى ما را ببيند . ( 3 ) ويژگى على [ ع ] در بين اوّلين و آخرين در همسرى با فاطمه [ ع ] دختر رسول خدا ( ص ) و پارهء تن ايشان و سرور بانوان بهشتى جز مريم دختر عمران [ مادر حضرت عيسى ( ع ) ] ( 4 ) حديث صد و بيست و سه « 2 » - ابو بكر و عمر از فاطمه [ عليها السّلام ] خواستگارى كردند رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم فرمود : « ايشان كوچك است » . پس على [ عليه السّلام ] خواستگارى كرد ، ايشان را به همسرى على [ عليه السّلام ] درآوردند .

--> ( 1 ) حديث صد و بيست و دو در مصادر ديگر : مصنّف ابن ابى شيبه : ج 7 ، ص 404 ، ح 36896 ؛ مسند احمد : ج 2 ، ص 73 ، ح 644 ؛ تهذيب الآثار طبرى : ص 236 - 237 ، ح 31 - 33 ؛ مسند ابو يعلى : ج 1 ، ص 251 ، ح 292 ؛ مناقب كوفى : ج 2 ، ص 606 ، ح 1105 ؛ مستدرك حاكم : ج 2 ، ص 366 ؛ تاريخ بغداد : ج 13 ، ص 302 ، ح 7282 ؛ موضح اوهام : ج 2 ، ص 432 ؛ مناقب ابن مغازلى : ص 202 ، ح 240 ؛ اربعين خزاعى : ص 60 ، ح 18 ؛ مناقب خوارزمى : ص 71 ؛ كفاية الطالب : ص 257 ؛ مناقب ابن شهر آشوب : ج 2 ، ص 135 ؛ فرائد السمطين : ج 1 ، ص 249 ، ح 193 ؛ كشف الاستار : ج 2 ، ص 128 ، ح 2401 . ( 2 ) حديث صد و بيست و سه در مصادر ديگر : طبقات ابن سعد : ج 8 ، ص 19 ؛ فضائل احمد : ص 118 ، ح 173 ؛ سنن نسائى : ج 6 ، ص 62 ؛ مناقب كوفى : ج 1 ، ص 290 ، ح 210 ؛ صحيح ابن حبّان : ج 15 ، ص 393 ، ح - 6944 و ص 399 ، ح 6948 ؛ معجم كبير طبرانى : ج 4 ، ص 34 ، ح 3571 ، فضائل فاطمه ابن شاهين : ص 87 ، ح 37 ؛ مستدرك حاكم : ج 2 ، ص 167 ؛ تاريخ بغداد : ج 14 ، ص 363 ، ح 7691 ؛ مناقب خوارزمى : ص 335 ، ح 356 - 364 ؛ فرائد السمطين : ج 1 ، ص 88 ، ح 70 .