( 1 ) ترغيب در بارهء دوستى على و دعاى پيامبر ( ص ) در بارهء كسى كه على را دوست دارد و نفرين در بارهء كسى كه به على كينه ورزد ( 2 ) حديث نود و هفت « 1 » - عبد اللَّه فرزند بريده مىگويد : پدرم به من چنين گفت : هيچ كس نزد من مبغوض‌تر از على بن ابى طالب نبود . مردى در قبيلهء قريش بود كه من تنها او را به خاطر بغضش به على دوست مىداشتم . پس پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم آن مرد را براى پيكار با سوارانى اعزام كرد من هم با او به خاطر آن كه بغض على را داشت ، همراه شدم . آن مرد [ در جنگ ] اسير گرفت پس نامه‌اى به پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم نوشت و درخواست كرد كسى را بفرستد تا خمس غنايم را جدا كند . پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم على را نزد ما فرستاد ، در ميان اسيران كنيزكى خوب روى بود كه برترين آنان بود ، پس چون وى [ على عليه السّلام ] خمس مال را جدا كرد كنيزك در سهم خمس قرار گرفت . چون خمس آن سهم را جدا كرد آن كنيز در سهم اهل بيت پيغمبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم افتاد . پس چون خمس آن سهم را نيز جدا كرد كنيز در سهم آل على قرار گرفت پس وى [ على عليه السّلام ] نزد ما آمد و از سرش آب مىچكيد گفتيم : تو را چه مىشود ؟ گفت : آيا نديديد كنيزك در سهم خمس سپس در سهم اهل بيت پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم و بالاخره در سهم آل على شد من با وى آميزش كردم پس آن مرد قرشى نامه‌اى براى پيامبر صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم نوشت و من را هم براى گواهى نامه و آن چه در بارهء على گفته بود همراه نامه فرستاد . من نامه را براى حضرت مىخواندم و مىگفتم : درست مىگويد . مىخواندم و مىگفتم : درست مىگويد . پس رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم دست من را گرفت و فرمود : « آيا نسبت به على كينه دارد ؟ » گفتم : آرى ، فرمود : « كينه على را نداشته باش و اگر [ بناست ] او را دوست دارى بر دوستىات دايم بيفزا ، سوگند به آن كه جانم به دست اوست ، سهم آل على از خمس برتر از اين كنيزك است » . پس [ از اين سخن ] هيچ كس پس از رسول خدا صلّى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم محبوب‌تر از على نزد من نيست . عبد اللَّه فرزند بريده مىگويد : به خدا سوگند ، در اين ماجرا ميان من و پيامبر صلى اللَّه عليه [ و آله ] و سلم جز پدرم واسطه‌اى نيست .

--> ( 1 ) حديث نود و هفت در مصادر ديگر : مسند احمد : ج 38 ، ص 65 ، ح 22967 ؛ فضائل احمد : ص 223 ، ح 302 ؛ مسند رويانى : ص 132 ، ح 309 ؛ مشكل الآثار طحاوى : ج 4 ، ص 110 ( باب 476 ) ، ح 3315 .