قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً « 1 » . يعنى : « اگر تمام انسانها و اجنّه جمع شوند تا مانند اين قرآن را بياورند ، نمىتوانند ، هر چند همه ، پشتيبان يك ديگر باشند » . پس اعجاز ، مخصوص خداوند قادر متعال است . و اوست كه به رسولان خويش ، قدرت اعجاز داده است . اعجاز ، با وسايل عادى صورت نمىگيرد و نتيجه رياضت هم نيست . و به اكتشاف و اختراع هم ، معجزه نمىگويند ، بلكه اعجاز ، براى صاحبان آنها يك امتياز محسوب مىشود . اعجاز ، با اذن خدا پيامبران ، سفيران هدايت انسانها هستند كه از سوى خدا مبعوث مىشوند . پس لازم است براى خود دليل داشته باشند تا مردم حرف آنان را باور كنند . از اين رو ، خداوند متعال به فرستادگان خود قدرت اعجاز داده است . قرآن مجيد هم به صراحت اين مسأله را بيان كرده است . حضرت نوح ، هود ، صالح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى ، داود و سليمان - عليهم السّلام - تا حضرت خاتم انبياء محمّد مصطفى - صلّى اللَّه عليه و آله - همه داراى معجزاتى بودند . و به وسيله آن ، مردم را به راه راست هدايت مىكردند . چنانچه مثلا خداوند ، آتش را براى حضرت ابراهيم - عليه السّلام - سرد و سلامت قرار داد . و پرندگان قطعه - قطعه شده را توسط او زنده كرد . و عصا در دست حضرت موسى - عليه السّلام - مار شد و اژدهاى جادوگران را به كام خود كشيد . و حضرت عيسى - عليه السّلام - مردگان را به اذن خداوند زنده مىكرد و پرنده‌اى از گل ساخت و به اذن خداوند ، پرواز داد . همچنين خداوند متعال ، آهن را در دست حضرت داود - عليه السّلام - نرم ساخت . و حضرت سليمان - عليهم السّلام - اجنّه و پرندگان را تسخير مىكرد

--> ( 1 ) سورهء اسراء ، آيهء 88 .