فصل پنجم در بيان آنكه هر كه انكار يك امام كند چنان است كه انكار همه كرده باشد كلينى وابن بابويه ونعمانى وديگران به سندهاى صحيح ومعتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : هر كه انكار كند امامت يك امام زنده را پس انكار كرده است جميع امامهاى گذشته را « 1 » . وابن بابويه وديگران به سند معتبر از أبان بن تغلب روايت كرده‌اند كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كردم كه : كسى كه امامهاى گذشته را بشناسد وامامي كه در زمان اوست نشناسد آيا مؤمن است ؟ حضرت فرمود : نه ؛ پرسيدم كه : آيا مسلمان است ؟ فرمود : بلى « 2 » . ابن بابويه گفته است كه : اسلام اقرار به شهادتين است واين باعث آن مىشود كه خون ومال ايشان محفوظ مىشود وثواب آخرت به ايمان است ، حضرت رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود : هر كه شهادت دهد به يگانگى خدا وپيغمبرى من مال وخونش را حفظ كرده است مگر آنكه مستحقّ كشتن يا مال گرفتن بشود وحسابش بر خداست « 3 » . وأيضا به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : بدانيد اگر كسى انكار

--> ( 1 ) . كافى 1 / 373 ؛ كمال الدين 410 ؛ غيبت نعمانى 141 . ( 2 ) . كمال الدين 410 . ( 3 ) . كمال الدين 410 .