ومحبت ما وشناختن فضل ما ، آنها هيچ فايده‌اى به أو نمىبخشد « 1 » ؛ پس عمدهء ايمان وجزء اخيرش اعتقاد به امامت ائمهء حق ومتابعت ايشان است . ودر علل الشرايع روايت كرده است از حنان بن سدير كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيد كه : چه علت دارد كه هر امامي كه بعد از پيغمبر است مىبايد بشناسيم وامامهايى كه پيش از آن حضرتند واجب نيست كه بشناسيم ؟ حضرت فرمود : علتش آن است كه شريعتهاى آنها كه پيش از آن حضرت بودند مخالف شريعت آن حضرت بود وما مكلّف به شريعت آنها نيستيم ، به اين سبب معرفت آنها در كار نيست به خلاف امامها كه بعد از آن حضرت بودند وحافظ شريعت آن حضرت بودند « 2 » . ودر معاني الأخبار به سند معتبر روايت كرده است كه : سليم بن قيس از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام پرسيد كه : كمتر چيزى كه آدمي به آن گمراه مىشود چيست ؟ فرمود : آن است كه نشناسد كسى را كه خدا امر كرده است به أطاعت أو وواجب گردانيده است ولايت ومحبت أو را وأو را حجت خود گردانيده است در زمين وگواه خود نموده است بر خلق . پرسيد كه : كيستند ايشان يا أمير المؤمنين ؟ فرمود : آن جماعتند كه خدا أطاعت آنها را مقرون به أطاعت خود وپيغمبر خود كرده است وگفته است أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ « 3 » . پس سليم سر مبارك حضرت را بوسيد وگفت : واضح كردى از براي من وغم از دل من برداشتى وهر شكى كه در دل من بود برطرف كردى « 4 » . ودر علل الشرايع روايت كرده است از حضرت صادق عليه السّلام كه : روزى حضرت امام

--> ( 1 ) . امالى شيخ طوسي 259 ؛ تفسير فرات كوفي 258 . ( 2 ) . علل الشرايع 210 . ( 3 ) . سورهء نساء : 59 . ( 4 ) . معاني الأخبار 394 .