اشاره كرد به سينهء مبارك خود وفرمود : - در آن وقت خواهد گفت : بر امر نيكى ومذهب خوبى بوده‌ام ، وآن وقت است كه أحوال آخرت بر أو ظاهر مىشود وحال خود را خوب مشاهده مىنمايد « 1 » . وبه سند حسن از حسين بن أبي العلا منقول است كه گفت : از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم از معنى قول رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه : هر كه بميرد وأو را امامي نباشد به مرگ جاهليّت مرده است ؟ حضرت فرمود : بلى ، اگر مردم متابعت علي بن الحسين عليه السّلام مىكردند وترك مىنمودند عبد الملك بن مروان را هدايت مىيافتند . پس گفتم : كسى كه بميرد وامام زمان خود را نشناسد به مرگ كفر مىميرد ؟ فرمود كه : نه ، به مرگ ضلالت مىميرد « 2 » . مترجم گويد كه : مىتواند بود كه مراد از اين حديث آن باشد كه در دنيا حكم كفر بر ايشان جارى نمىشود يا مراد مستضعفين باشد چنانچه در أحاديث معتبرهء ديگر از آن حضرت منقول است كه : يعنى مردن كفر وضلالت ونفاق « 3 » . وأيضا در محاسن وغير آن به سندهاى معتبر روايت كرده‌اند از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام كه : هر كه بميرد وامام نداشته باشد پس مردنش مردن جاهليّت است ومعذور نيستند مردم تا امام خود را بشناسند ، وهر كه بميرد وامام خود را بشناسد ضرر نمىكند أو را كه ظاهر شدن امام پيش افتد يا پس ، وهر كه بميرد وامام خود را بشناسد چنان است كه با حضرت قائم عليه السّلام باشد در زير خيمهء أو « 4 » . ودر اكمال الدين به سند معتبر روايت كرده است كه از حضرت امام رضا عليه السّلام پرسيدند كه : هر كه بميرد وامام خود را نشناسد به مرگ جاهليّت مرده است ؟

--> ( 1 ) . محاسن 1 / 252 ؛ كافى 2 / 21 . ( 2 ) . محاسن 1 / 252 . ( 3 ) . محاسن 1 / 253 ؛ كافى 1 / 377 . ( 4 ) . محاسن 1 / 254 ؛ كافى 1 / 371 .