مِنَ النَّاسِ « 1 » يعنى : « واجتناب فرما مرا وفرزندان مرا از آنكه بپرستيم بتها را ، پروردگارا ! اين بتها گمراه كردند بسيارى از مردم را » ، پس حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : پس منتهى شد دعوت امامت بسوى من وبسوى برادرم على كه هيچ‌يك از ما هرگز سجده نكرديم بتي را پس مرا پيغمبر گردانيد وعلى را وصىّ من « 2 » . وابن بابويه از ابن عباس روايت كرده است كه : شنيدم از رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم كه فرمود : من وعلى وحسن وحسين عليهم السّلام ونه نفر از فرزندان حسين عليه السّلام مطهرند از عيبها ومعصومند از گناهان « 3 » . وعياشى وديگران روايت كرده‌اند از صفوان جمّال كه گفت : ما در مكة بوديم سخن از تأويل اين آية جارى شد وَإِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ « 4 » حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : پس تمام كرد امامت را به محمد صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وعلى وامامان از فرزندان على عليهم السّلام در آنجا كه فرموده است ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ « 5 » ، پس گفت إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ « 6 » گفت : پروردگارا ! در ميان فرزندان من ظالم خواهد بود ؟ وحى آمد كه : بلى أبو بكر وعمر وعثمان وهر كه متابعت ايشان كند ، إبراهيم عليه السّلام گفت : پروردگارا ! پس تعجيل كن از براي محمد وعلى آنچه وعده داده‌اى مرا در حقّ ايشان وتعجيل كن يارى ونصرت ايشان را . واشاره به اين است آنچه خدا فرموده وَمَنْ يَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهِيمَ إِلَّا مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَيْناهُ فِي الدُّنْيا وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ « 7 » كه مفاد لفظش آن است

--> ( 1 ) . سورهء إبراهيم : 35 و 36 . ( 2 ) . امالى شيخ طوسي 379 ؛ مناقب ابن المغازلي 239 . ( 3 ) . كمال الدين 280 ؛ عيون أخبار الرضا 1 / 64 ؛ كفاية الأثر 19 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 1 / 358 . ( 4 ) . سورهء بقره : 124 . ( 5 ) . سورهء آل عمران : 34 . ( 6 ) . سورهء بقره : 124 . ( 7 ) . سورهء بقره : 130 .