العلامة المجلسي
497
حياة القلوب ( فارسي )
مىخواهد كه أحوال خلايق را منظم نمايد ما را در ميان آنها وامىگذارد ، وچون خواهد كه آنها را عذاب بنمايد ودر ايشان خيرى نمىبيند ما را از ميان آنها بيرون مىبرد پس آنچه خواهد از عذاب بر ايشان مىفرستد « 1 » . وأيضا به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه : بدرستى كه خداوند عزيز خلق كرد ما را پس نيكو كرد خلق ما را وصورت بخشيد ما را پس نيكو آفريد صورت ما را وگردانيد ما را ديده وديدبان خود در ميان بندگان ، وزبان گوياى خود در ميان خلق خود ، ودست گشادهء خود بر بندگان خود ، وروى خدا كه هر كه قرب خدا را خواهد از جهت ايشان بايد بسوى خدا برود ، وباب خدا كه مردم را بر أو دلالت مىكند ، وخزينهداران خدا در آسمان خدا ودر زمين خدا ، به بركت ما بارور مىشوند درختان وبه كمال مىرسند ميوهها وجارى مىشوند نهرها ، وبه بركت ما باران از آسمان مىبارد وگياههاى زمين مىرويد ، وبه عبادت ما خدا عبادت كرده مىشود ، اگر ما نبوديم خدا عبادت كرده نمىشد « 2 » ؛ يعنى ما طريق بندگى خدا را به خلق تعليم كرديم يا آنكه عبادت كاملهء خدا از غير ما به عمل نمىآيد يا آنكه ولايت ما شرط قبول عبادت است ، اگر ولايت ما نباشد هيچ عبادتي مقبول نمىگردد . وابن شهرآشوب وديگران به سندهاى بسيار از حضرت باقر وصادق عليهما السّلام روايت كردهاند در تفسير اين آية كه : مائيم وجه خدا كه از جانب ما بسوى خدا بايد رفت « 3 » . وابن ماهيار وصفار روايت كردهاند كه : سلام بن مستنير از حضرت باقر عليه السّلام از تفسير اين آية پرسيد ، حضرت فرمود : بخدا سوگند كه مائيم وجه اللّه كه تا روز قيامت هستيم وبرطرف نمىشويم وخدا امر كرده مردم را به أطاعت ما وولايت ما ، وهر يك از ما كه از دنيا مىرود البتة ديگرى از ما قيام مىنمايد به امر امامت تا روز قيامت « 4 » .
--> ( 1 ) . توحيد 151 . ( 2 ) . توحيد 151 . ( 3 ) . مناقب ابن شهرآشوب 4 / 234 ؛ بصائر الدرجات 65 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 425 - 426 ؛ بصائر الدرجات 65 .