علي بن إبراهيم گفته است كه : خبر داد خدا پيغمبر خود را به آنچه رسيد به موسى عليه السّلام وأصحاب أو از فرعون از كشتن وستم نمودن تا آنكه تسلى باشد از براي آن حضرت در آنچه به أهل بيت أو خواهد رسيد از ستم كردن وكشتن ، پس بعد از تسلى دادن بشارت داد آن حضرت را كه بعد از اين ظلمها كه بر ايشان واقع شود تفضل خواهد كرد بر ايشان وايشان را خليفه‌هاى خود خواهد گردانيد در زمين وامامان وپيشوايان خواهد كرد ايشان را بر امّت أو ودر رجعت ايشان را با دشمنان ايشان به دنيا بر خواهد گردانيد تا انتقام بكشند از آنها ، پس فرمود وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ تا آنجا كه گفت وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهامانَ وَجُنُودَهُما واينها كناية است از آنها كه غصب نمودند حقّ آل محمد عليهم السّلام را - يعنى أولى ودومى واتباع ايشان - ؛ مِنْهُمْ يعنى از آل محمد عليهم السّلام ، ما كانُوا يَحْذَرُونَ يعنى : آنچه حذر مىكردند از آنها از كشته شدن وعذاب ، واگر مراد غلبهء موسى بود بر فرعون بايست ضمير مفرد بياورد نه ضمير جمع ، ذكر موسى وفرعون بر سبيل مثال است يعنى چنانكه فرعون مدتي ستم كرد بر موسى وأصحاب أو وآخر أو را ظفر داديم بر آنها وآنها را هلاك كرديم همچنين مدتها أنواع ستمها وكشتن وخايف شدن از فراعنهء اين امّت به أهل بيت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم خواهد رسيد ، در آخر ايشان را با دشمنان ايشان به دنيا بر خواهيم گردانيد كه از آنها انتقام بكشند . وبتحقيق كه حضرت أمير عليه السّلام در بعضي از خطبه‌ها اشاره به اين مثل زده است وفرموده : ايّها الناس ! أول كسى كه بغى كرد بر خدا در روى زمين عناق دختر آدم عليه السّلام بود ، خداوند يگانه بيست انگشت براي أو خلق كرده بوده ودر هر انگشتى دو ناخن دراز داشت مانند دو داس بزرگ كه به آن درو كنند ، وچون مىنشست يك جريب « 1 » از زمين در زير خود مىگرفت ، وچون بغى كرد وكافر شد وبر مردم ستم كرد حق تعالى برانگيخت براي هلاك أو شيرى را مانند فيل وگرگى را مانند شتر وكركسى را مانند درازگوش ، ودر أول خلقت اين حيوانات چنين بزرگ بودند ، پس خداوند قهّار اينها را بر أو مسلط گردانيد تا أو را

--> ( 1 ) . جريب : مساحتى از زمين معادل ده هزار متر مربع ، گريب وگرى هم گفته شده . ( فرهنگ عميد 1 / 811 ) .