ودر جاى ديگر مىفرمايد بعد از ذكر فرعون ولشكرهاى أو وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَيَوْمَ الْقِيامَةِ لا يُنْصَرُونَ . وَأَتْبَعْناهُمْ فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَيَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ « 1 » يعنى : « وگردانيديم ايشان را امامان كه مىخواندند مردم را بسوى آتش جهنم ودر روز قيامت يارى كرده نمىشوند ، واز پى ايشان فرستاديم در اين دنيا لعنت را وروز قيامت ايشان از زشت گردانيده شدگانند » . علي بن إبراهيم وكلينى وصفار وابن ماهيار وديگران به سندهاى بسيار از حضرت باقر وصادق عليهما السّلام روايت كرده‌اند كه : امام در كتاب خدا دو امام است ، زيرا كه فرموده وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا « 2 » فرمود كه : يعنى مردم به امر ما هدايت مىكنند نه به امر مردم ومقدّم مىدارند امر خدا را پيش از امر خود وحكم خدا را پيش از حكم خود ، ودر جاى ديگر فرموده است وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ يعنى : پيشوايان كفر وضلالت مقدّم مىدارند امر خود را پيش از امر خدا وحكم خود را پيش از حكم خدا وبه خواهش خود حكم مىكنند بر خلاف كتاب خدا « 3 » . ودر بصائر به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : نمىباشد دنيا مگر آنكه در آن امام نيكوكارى وامام بدكارى هست ، پس امام نيكوكار آن است كه خدا در آيهء أول فرموده است وامام بدكار آن است كه در آيهء دوم فرموده است « 4 » . ودر روايت ديگر فرموده است كه : مردم را به اصلاح نمىآورد مگر امام عادلى يا امام فاجرى ؛ پس حضرت آن دو آية را خواندند « 5 » . واز حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است كه : امامان از قبيلهء قريشند ، نيكوكاران ايشان پيشوايان نيكوكارانند وبدكاران ايشان پيشوايان بدكارانند ؛ پس آيهء

--> ( 1 ) . سورهء قصص : 41 و 42 . ( 2 ) . سورهء سجده : 24 . ( 3 ) . تفسير قمى 2 / 171 ؛ كافى 1 / 216 ؛ بصائر الدرجات 32 ؛ اختصاص 21 . ( 4 ) . بصائر الدرجات 32 . ( 5 ) . بصائر الدرجات 33 .