فصل سى وسوم در تأويل آيات كه مشتملند بر امام وامّت در شأن أئمة عليهم السّلام وآن چند آية است أول : وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 1 » يعنى : « بايد كه بوده باشند از شما امّتى وگروهى كه خوانند مردم را بسوى خير وامر كنند مردم را به نيكى ونهى كنند از بدى ، وايشانند رستگاران » . علي بن إبراهيم روايت كرده است از حضرت باقر عليه السّلام كه : اين آية در شأن آل محمد عليهم السّلام است واتباع ايشان كه مردم را بسوى خير ودين حق مىخوانند وامر به معروف ونهى از منكر مىنمايند « 2 » . وشيخ طبرسى رحمه اللّه روايت كرده كه : حضرت صادق عليه السّلام چنين مىخواندند : « ولتكن منكم أئمة » يعنى : بايد كه بوده باشد از شما امامان وپيشوايان كه اين أوصاف را داشته باشند « 3 » . مترجم گويد كه : اگر در اين آية امّت باشد ، باز مراد أئمة خواهند بود . دوم : كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ « 4 » يعنى : « بوديد شما بهتر امّتى كه بيرون آورده شده‌اند براي مردم ، امر مىكنيد به

--> ( 1 ) . سورهء آل عمران : 104 . ( 2 ) . تفسير قمى 1 / 108 - 109 . ( 3 ) . مجمع البيان 1 / 484 . ( 4 ) . سورهء آل عمران : 110 .