وبه چند سند ديگر روايت كرده است كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : بخدا سوگند استغفار ملائكة از براي شما است ، يعنى شيعيان نه ساير خلق « 1 » . وخدا در فضل قرآن مجيد مىفرمايد إِنَّها تَذْكِرَةٌ . فَمَنْ شاءَ ذَكَرَهُ . فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ . مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ . بِأَيْدِي سَفَرَةٍ . كِرامٍ بَرَرَةٍ « 2 » يعنى : « بدرستى كه اين آيات قرآن پندى است مردمان را ، پس هر كه خواهد پند گيرد از آن قرآن در صحيفه‌هاى گرامى داشته شده وبلند مرتبه وپاكيزه است به دستهاى نويسندگان از ملائكة يا پيغمبران واوصياى ايشان كه عزيز وگرامىاند نزد خدا ونيكوكارانند » . ودر أحاديث معتبره منقول است كه : مراد از سفره ، أئمة عليهم السّلام‌اند « 3 » . وفرموده است : إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُونَ « 4 » يعنى : « بدرستى كه آنها كه نزد پروردگار تواند تكبر نمىكنند از عبادت خدا وتنزيه مىنمايند أو را وبراي أو سجده مىكنند » ؛ مشهور ميان مفسران آن است كه مراد ، ملائكه‌اند « 5 » ؛ ودر أحاديث وارد شده است كه مراد ، پيغمبران ورسولان وائمه‌اند « 6 » ؛ وبعيد نيست زيرا كه بودن ملائكة نزد خدا به جسم نيست بلكه مراد قرب معنوي است وآن در أنبياء وأئمة بيشتر است . وأيضا خداى تعالى فرموده است وَقالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً يعنى : « گفتند كافران : گرفته است خدا فرزندى » ، سُبْحانَهُ « خدا منزه است از آنكه فرزندى داشته باشد » ، بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ « بلكه بنده‌اى چندند گرامى نزد خدا » ، لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ « پيشى نمىگيرند نزد خدا به گفتار » يعنى تا خدا چيزى نفرمايد نمىگويند ، وَهُمْ بِأَمْرِهِ

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 528 . ( 2 ) . سورهء عبس : 11 - 16 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 763 . ( 4 ) . سورهء أعراف : 206 . ( 5 ) . تفسير كشاف 2 / 193 ؛ تفسير بغوى 2 / 227 . ( 6 ) . تفسير قمى 1 / 254 .