فصل بيست ويكم در تفسير صافّون ومسبّحون وصاحب مقام معلوم وحملهء عرش وسفرهء كرام برره به أئمة عليهم السّلام حق تعالى مىفرمايد در شأن ملائكة وَما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ . وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ . وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ « 1 » ؛ مفسران گفته‌اند كه : يعنى « ملائكة گويند كه : نيست از ما هيچ‌كس مگر آنكه براي عبادت از براي أو جائى است دانسته شده ، وبدرستى كه هرآينه مائيم صف‌زدگان ، وبدرستى كه مائيم تسبيح كنندگان » « 2 » . علي بن إبراهيم وابن شهرآشوب وفرات به سندهاى معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه : وَما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ در شأن امامان وأوصياء از آل محمد عليهم السّلام نازل شده است « 3 » . وأيضا در تفسير علي بن إبراهيم به سند معتبر ديگر از آن حضرت روايت كرده است كه فرمود : مائيم درخت پيغمبرى ومعدن رسالت ومحلّ آمدن ورفتن ملائكة ومائيم عهد خدا - يعنى امامت ما را عهد گرفته است از مردم - ومائيم أمان خدا ومائيم مودّت خدا - يعنى محبت ما محبت خداست - ومائيم حجت خدا ، بوديم نوري چند صف كشيده در

--> ( 1 ) . سورهء صافات : 164 - 166 . ( 2 ) . تفسير بيضاوى 3 / 474 ؛ تفسير فخر رازي 26 / 171 . ( 3 ) . تفسير قمى 2 / 227 - 228 ؛ تفسير فرات كوفي 356 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 357 .