وَتَقْواها فرمود كه : يعنى الهام كرده است أو را تمييز كردن ميان حق وباطل ، قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها فرمود كه : يعنى رستگارى يافت نفسي كه خدا أو را پاكيزه گردانيد ، وَقَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها « وبتحقيق كه نااميد شد كسى كه خدا نفس أو را پنهان گردانيد به سبب جهالت وفسوق » ، كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْواها يعنى : « تكذيب نمودند قبيلهء ثمود به سبب طغيان خود » فرمود كه : مراد به ثمود گروهى از شيعه‌اند كه بر خلاف مذهب حقّ اماميه‌اند مانند زيديه وأمثال ايشان چنانچه در جاى ديگر فرمود : وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى فَأَخَذَتْهُمْ صاعِقَةُ الْعَذابِ الْهُونِ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ « 1 » يعنى : « وامّا طائفهء ثمود - كه قوم صالح بودند - پس راه نموديم ايشان را پس دوست داشتند نابينائى را بر هدايت وايمان ، پس فرا گرفت ايشان را صاعقهء عذاب خواركننده به سبب آنچه بودند كه كسب مىكردند » فرمود كه : مراد به ثمود ، شيعيان گمراهند ؛ وصاعقهء عذاب خواركننده ، شمشير حضرت قائم عليه السّلام است در وقتي كه ظاهر شود ؛ فَقالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ فرمود كه : يعنى به ايشان گفت پيغمبر ، ناقَةَ اللَّهِ وَسُقْياها « بداريد وحفظ كنيد ناقهء خدا را وآب خوردن آن را » فرمود كه : « ناقة » كناية است از امامي كه علوم خدا را به ايشان مىفهماند ، و « سقياها » يعنى نزد اوست چشمه‌هاى علم وحكمت ، فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوها فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاها يعنى : « پس تكذيب كردند پيغمبر را پس پى كردند ناقة را پس پوشانيد ومحيط گردانيد عذاب را به ايشان پروردگار ايشان به گناه ايشان ، پس همه را يكسان گردانيد وهلاك نمود » ، وفرمود كه : مراد ، عذاب ايشان در رجعت است ، وَلا يَخافُ عُقْباها يعنى : نمىترسد امام از مثل آنچه در دنيا بر أو واقع شده است در رجعت « 2 » . مؤلف گويد : هر تأويلى كه در اين حديث وارد شده است ، از تأويلات خفيهء غامضه است ومبتنى بر آن است كه سابقا مذكور شد كه خدا قصصى را كه در قرآن ياد فرموده از

--> ( 1 ) . سورهء فصلت : 17 . ( 2 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 803 - 804 .