آنكه در حدّى از حدود الهى بوده باشد كه ناچار باشد تو را از ايستادن ونشستن در آن ، وخدا گرامى نداشته مرا به كرامتي مگر آنكه تو را به مثل آن گرامى داشته ، ومخصوص گردانيده خدا مرا به پيغمبرى ورسالت وتو را ياور ومعين من گردانيده است ودر آن قيام مىنمائى به حدود خدا وكارهاى صعب ودشوار ، سوگند ياد مىكنم بآن خداوندى كه مرا به حق فرستاده است به پيغمبرى كه ايمان نياورده است به من كسى كه انكار كند تو را ، واقرار به پيغمبرى من نكرده است كسى كه انكار امامت تو كند ، وايمان به خدا ندارد كسى كه كافر شود به تو ، بدرستى كه فضل تو از فضل من است وفضل من از فضل خداست واين است معنى قول پروردگار من قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ تا آخر آية ، پس فضل خدا پيغمبرى پيغمبر شما ورحمت خدا ولايت على است ، فَبِذلِكَ فرمود كه : يعنى به نبوت وولايت ، فَلْيَفْرَحُوا يعنى : بايد كه شاد شوند شيعه ، هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ يعنى : اين بهتر است از آنچه جمع مىكنند مخالفان شيعه از زن ومال وفرزند در دار دنيا ، يا علي ! تو آفريده نشده‌اى مگر براي آنكه عبادت كرده شود پروردگار تو واز براي آنكه به تو دانسته شود معالم دين وبه بركت تو به اصلاح آيد راههاى مندرس شده ، وبتحقيق كه گمراه است هر كه گمراه شود از ولايت تو وهرگز هدايت نمىيابد بسوى خدا كسى كه هدايت نيابد بسوى تو وبسوى ولايت تو واين است معنى قول پروردگار من وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى « 1 » يعنى : « بدرستى كه من آمرزنده‌ام مر كسى را كه توبه كند وايمان بياورد وعمل شايسته كند پس هدايت بيابد » ، حضرت فرمود كه : يعنى هدايت بيابد بسوى ولايت تو ، وبتحقيق كه مرا امر كرد پروردگار من كه واجب گردانم از حقّ تو آنچه واجب شده از حقّ من وبدرستى كه فرض وواجب است حقّ تو بر هر كه ايمان آورد به من ، اگر تو نمىبودى دشمن خدا شناخته نمىشد ، وكسى كه خدا را با ولايت تو ملاقاة نكند با هيچ چيز از دين وايمان خدا را ملاقاة نكرده وبىايمان از دنيا رفته است ، وبدرستى كه خدا بسوى من فرستاد يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ « 2 »

--> ( 1 ) . سورهء طه : 82 . ( 2 ) . سورهء مائده : 67 .