فصل شانزدهم در بيان اخبارى كه در تأويل حسنه وحسنى به ولايت وسيئه به عداوت ايشان وارد شده است ودر آن چند آية هست آيهء أول : مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ . وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 1 » يعنى : « هر كه بيايد در قيامت با حسنه وخصلت نيكى پس مر أو را هست بهتر از آن ، وايشان از فزع وترس عظيم در آن روز ايمنند ؛ وهر كه بيايد با سيئه وبا خصلت بد پس روهاى ايشان سرنگون مىافتند در آتش جهنم ؛ آيا جزا داده مىشويد مگر به آنچه بوديد شما كه بعمل آوريد » . ودر جاى ديگر فرموده مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَمَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ « 2 » ومضمونش نزديك است به مضمون آيهء سابقه . ابن ماهيار وابن شهرآشوب وابن بطريق در عمده ومستدرك از تفسير ثعلبى وحليهء حافظ أبو نعيم روايت كرده‌اند به چندين سند از أبو عبد اللّه جدلى كه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام به أو گفت : مىخواهى تو را خبر دهم به حسنه كه هر كه به آن حسنه به محشر

--> ( 1 ) . سورهء نمل : 89 و 90 . ( 2 ) . سورهء قصص : 84 .