وكلينى به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم فرمود كه : ملك عمل بنده را بالا مىبرد شاد وخرم ، وچون حسناتش را بالا برد حق تعالى فرمايد : ببريد عملش را بسوى سجّين كه غرض أو از اين عمل ، غير من بود « 1 » . وابن ماهيار از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است در تفسير قول حق تعالى إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ . وَإِنَّ الْفُجَّارَ لَفِي جَحِيمٍ « 2 » يعنى : « بدرستى كه ابرار ونيكوكاران در نعيم بهشتند وفجّار وكافران در آتش افروختهء جهنمند » ، حضرت فرمود كه : ابرار ، مائيم ؛ وفجّار ، دشمنان مايند « 3 » . وأيضا روايت كرده است در تفسير وَما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ . كِتابٌ مَرْقُومٌ « 4 » تا آخر آية ، يعنى مرقوم است به خير كه محبت محمد وآل محمد عليهم السّلام است « 5 » . وأيضا روايت كرده است از ابن عباس در تفسير آيهء كريمهء أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ « 6 » يعنى : « آيا مىگردانيم آنان را كه ايمان آورده‌اند وكرده‌اند اعمال شايسته مانند افساد كنندگان در زمين يا مىگردانيم پرهيزكاران را مانند بدكاران » . ابن عباس گفت كه : آنها كه ايمان آورده‌اند واعمال صالحه كرده‌اند ، علي عليه السّلام وحمزه وعبيده است ؛ وافساد كنندگان در زمين ، عتبه وشيبه ووليدند كه بدست آنها كشته شدند ؛ وپرهيزكاران ، علي عليه السّلام وأصحاب اويند ؛ وفجّار ، معاوية وأصحاب أو « 7 » .

--> ( 1 ) . كافى 2 / 294 - 295 . ( 2 ) . سورهء انفطار 13 و 14 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 771 . ( 4 ) . سورهء مطففين : 19 و 20 . ( 5 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 775 . ( 6 ) . سورهء ص : 28 . ( 7 ) . تأويل الآيات الظاهرة 2 / 503 ؛ رجوع شود به تفسير حبرى 314 ؛ شواهد التنزيل 2 / 173 .